مصاحبه بسیار عالی دکتر قاضیان درباره "متلک" چند نکته را به ذهنم آورد که در کامنت ها گذاشتم و همان ها را در اینجا در کنار هم می آورم.
متلک دونوع کاملن مجزا دارد با دو خاستگاه متفاوت و کارکردی بسیار متفاوت، یعنی تنها تشابه ایندو نوع این است که هردو "متلک" نامگذاری شده اند.
یکی همان است که به قول دکتر قاضیان نهاد است و جایگزین کم کاری و غیبت نهادهای دیگر است در رابطه دو جنس. این متلک (اغلب) ازارنده نیست، (اغلب) استرس زا نیست، گاه حتا خوشایند هم هست چون ممکن است مقدمه یک دوستی شود. متلک گوینده از رده سنی خود دختر است، مجرد است، دنبال رابطه دوستی است. از کلمات زشت و جنسی استفاده نمی کند بلکه با تعریف از قیافه و تیپ دختر دل او را نرم می کند. با ازار جنسی و انگولک همراه نیست. پسر قصد دارد خود را خوب و باشخصیت نشان دهد و نظر مثبت دختر برایش مهم است چون به اینده رابطه احتمالی فکر می کند.
در این نوع از متلک پرانی، اگر پسر با بی تمایلی دختر مواجه شود معمولن ادامه نمی دهد و قضیه را تمام می کند. ولی گاهی که پسر این بی تمایلی را نشانه ناز و کرشمه می داند و ادامه می دهد، بسیاری از دختر ها شماره تلفن را از پسر می گیرند تا دست از سرشان بردارد. بسیاری از مواقع هم دیالوگی بین دختر و پسر ایجاد میشود که یا به دوستی ختم میشود یا در حد شیطنت و لاس زدن می ماند و بخشی از نیاز ارتباط با جنس مخالف و جلب توجه جنس مخالف را در آنها برطرف می کند. حتا مواردی هم به ازدواج ختم می شود!
این نوع متلک گویی گاهی از طرف دخترها هم انجام می شود.
در نوع دوم، معمولن مرد از طبقه اجتماعی پایین تر است؛ علتش سرکوب های اجتماعی و تحقیرشدگی و اختلاف طبقاتی است، با کلمات شنیع جنسی همراه است، هدفش انتقام از جامعه، هرچه بیشتر ازار دادن زن و تخلیه جنسی و روانی مرد است. هدف به هیچ وجه برقراری رابطه نیست چون مرد از قبل می داند که طبقه اجتماعی و اقتصادی او این امر را امکان ناپذیر کرده است . مرد، با استفاده از تنها مزیت و ابزار قدرت خود یعنی مرد بودن (در جامعه مردسالار یا در ذهن مردسالار خود فرد) برتری و چیرگی خود را به رخ می کشد.
معمولن با ازار فیزیکی و لمس بدن زن همراه است. متلک گوینده به عمد به زن نزدیک میشود یا تظاهر می کند که می خواهد به او حمله کند ، برای ترساندن زن و حداکثر کردن لذت خود و گرفتن انتقام سرکوب های اجتماعی و طبقاتی. تهدید و فحش و عصبانیت زن در این مورد فایده ای ندارد و متلک گو را از ادامه آزارش بازنمی دارد.
این متلک برای زنان استرس زاست و اثرات روانی طولانی مدتی دارد، چرا که فاعلیت، تمایل و پایگاه اجتماعی زن به کل کنار گذاشته می شود و زن به صرف زن بودنش تحقیر و تخفیف می شود و ناچار به شنیدن توصیفات شنیعی درباره بدن و اندام های جنسی اش می شود. در اینجا تفاوتی میان زن خانه دار و دانشجو و استاد دانشگاه نیست و چه بسا در مقابل زنان با خاستگاه اجتماعی و اقتصادی بالاتر، کینه ورزی و در نتیجه آزار بیشتری صورت گیرد.
زن از هر جایگاه اجتماعی، در این شرایط خود را تحقیر شده و فرودست می بیند و هیچ کاری از او برنمی اید. استیصال مطلق! این نوع متلک محدودیت های زمانی و مکانی زیادی برای حضور و فعالیت اجتماعی زنان ایجاد می کند. زنان سعی می کنند در ساعات خاصی و در مکان های خاصی تردد نکنند. پوشش خود را سخت تر کنند، از افراد دیگر (مسن ترها یا مردان، حتا کم سن تر از خودشان) بخواهند همراهشان باشند.
متلک نوع دوم قطعن "خشونت" است. چون اثرات روانی شدیدی در زنان دارد و گاه آنان را مردهراس و مردگریز می کند. اعتمادبه نفس آنها را پایین می آورد. مانع بسیاری از فعالیت های اجتماعی آنها میشود. یعنی عملن زنان را فلج می کند. این را می توان از تجربه زنانی که هم در کشورهای مردسالاری مثل ایران و مصر (که آمار مزاحمت جنسی بسیار بالاست) زندگی کرده اند و هم در کشورهای پیشرفته دریافت. تجربه این زنان نشان می دهد آن نوع زندگی که در کشور خود داشتند و بسیار متکی به حمایت مردان بود برای کم کردن ازارها؛ با زندگی در کشورهایی که متلک و آزار خیابانی وجود ندارد (یا اندک است) و امنیت بالایی برقرار است تفاوت محرزی دارد. زن از حالت نیمه فلج و نیازمند محافظت، به متکی به خود و آزاد و رها تغییر می کند.
متلک دونوع کاملن مجزا دارد با دو خاستگاه متفاوت و کارکردی بسیار متفاوت، یعنی تنها تشابه ایندو نوع این است که هردو "متلک" نامگذاری شده اند.
یکی همان است که به قول دکتر قاضیان نهاد است و جایگزین کم کاری و غیبت نهادهای دیگر است در رابطه دو جنس. این متلک (اغلب) ازارنده نیست، (اغلب) استرس زا نیست، گاه حتا خوشایند هم هست چون ممکن است مقدمه یک دوستی شود. متلک گوینده از رده سنی خود دختر است، مجرد است، دنبال رابطه دوستی است. از کلمات زشت و جنسی استفاده نمی کند بلکه با تعریف از قیافه و تیپ دختر دل او را نرم می کند. با ازار جنسی و انگولک همراه نیست. پسر قصد دارد خود را خوب و باشخصیت نشان دهد و نظر مثبت دختر برایش مهم است چون به اینده رابطه احتمالی فکر می کند.
در این نوع از متلک پرانی، اگر پسر با بی تمایلی دختر مواجه شود معمولن ادامه نمی دهد و قضیه را تمام می کند. ولی گاهی که پسر این بی تمایلی را نشانه ناز و کرشمه می داند و ادامه می دهد، بسیاری از دختر ها شماره تلفن را از پسر می گیرند تا دست از سرشان بردارد. بسیاری از مواقع هم دیالوگی بین دختر و پسر ایجاد میشود که یا به دوستی ختم میشود یا در حد شیطنت و لاس زدن می ماند و بخشی از نیاز ارتباط با جنس مخالف و جلب توجه جنس مخالف را در آنها برطرف می کند. حتا مواردی هم به ازدواج ختم می شود!
این نوع متلک گویی گاهی از طرف دخترها هم انجام می شود.
در نوع دوم، معمولن مرد از طبقه اجتماعی پایین تر است؛ علتش سرکوب های اجتماعی و تحقیرشدگی و اختلاف طبقاتی است، با کلمات شنیع جنسی همراه است، هدفش انتقام از جامعه، هرچه بیشتر ازار دادن زن و تخلیه جنسی و روانی مرد است. هدف به هیچ وجه برقراری رابطه نیست چون مرد از قبل می داند که طبقه اجتماعی و اقتصادی او این امر را امکان ناپذیر کرده است . مرد، با استفاده از تنها مزیت و ابزار قدرت خود یعنی مرد بودن (در جامعه مردسالار یا در ذهن مردسالار خود فرد) برتری و چیرگی خود را به رخ می کشد.
معمولن با ازار فیزیکی و لمس بدن زن همراه است. متلک گوینده به عمد به زن نزدیک میشود یا تظاهر می کند که می خواهد به او حمله کند ، برای ترساندن زن و حداکثر کردن لذت خود و گرفتن انتقام سرکوب های اجتماعی و طبقاتی. تهدید و فحش و عصبانیت زن در این مورد فایده ای ندارد و متلک گو را از ادامه آزارش بازنمی دارد.
این متلک برای زنان استرس زاست و اثرات روانی طولانی مدتی دارد، چرا که فاعلیت، تمایل و پایگاه اجتماعی زن به کل کنار گذاشته می شود و زن به صرف زن بودنش تحقیر و تخفیف می شود و ناچار به شنیدن توصیفات شنیعی درباره بدن و اندام های جنسی اش می شود. در اینجا تفاوتی میان زن خانه دار و دانشجو و استاد دانشگاه نیست و چه بسا در مقابل زنان با خاستگاه اجتماعی و اقتصادی بالاتر، کینه ورزی و در نتیجه آزار بیشتری صورت گیرد.
زن از هر جایگاه اجتماعی، در این شرایط خود را تحقیر شده و فرودست می بیند و هیچ کاری از او برنمی اید. استیصال مطلق! این نوع متلک محدودیت های زمانی و مکانی زیادی برای حضور و فعالیت اجتماعی زنان ایجاد می کند. زنان سعی می کنند در ساعات خاصی و در مکان های خاصی تردد نکنند. پوشش خود را سخت تر کنند، از افراد دیگر (مسن ترها یا مردان، حتا کم سن تر از خودشان) بخواهند همراهشان باشند.
متلک نوع دوم قطعن "خشونت" است. چون اثرات روانی شدیدی در زنان دارد و گاه آنان را مردهراس و مردگریز می کند. اعتمادبه نفس آنها را پایین می آورد. مانع بسیاری از فعالیت های اجتماعی آنها میشود. یعنی عملن زنان را فلج می کند. این را می توان از تجربه زنانی که هم در کشورهای مردسالاری مثل ایران و مصر (که آمار مزاحمت جنسی بسیار بالاست) زندگی کرده اند و هم در کشورهای پیشرفته دریافت. تجربه این زنان نشان می دهد آن نوع زندگی که در کشور خود داشتند و بسیار متکی به حمایت مردان بود برای کم کردن ازارها؛ با زندگی در کشورهایی که متلک و آزار خیابانی وجود ندارد (یا اندک است) و امنیت بالایی برقرار است تفاوت محرزی دارد. زن از حالت نیمه فلج و نیازمند محافظت، به متکی به خود و آزاد و رها تغییر می کند.
