تا رفع حجاب اجباری

معنای متفاوت خانه برای فرزندان دختر و پسر

2011-12-22T09:42:00.000-05:00

تعطیلات بین دو ترم و ژانویه است و خیلی ها می روند ایران:
استتوس سروش: خانه! خانه دوست داشتنی!
مرضیه: بچه ها! به چکمه و کلاه گیر میدن؟

تبعیض تا به کجا (3)؟

2011-12-21T10:31:00.001-05:00

طاقت نمی آورم که متن را تا آخر ترجمه کنم و کلش را بگذارم و بگویم "تبعیض تا به کجا".
از یک متن پزشکی:

"" در حالی که زن فقط یک تخمک در هر ماه هدر می دهد، لوله‌‌های تولید اسپرم صدها میلیون اسپرم در هر روز تولید می‌کنند."

تبعیض تا به کجا (2)؟

2011-12-19T09:45:00.001-05:00

هزینه ثبت ازدواج مرد ایرانی با زن ایرانی یا خارجی (سفارت ایران در کانادا) = 40 دلار
هزینه ثبت ازدواج زن ایرانی با مرد خارجی = 58 دلار

این هم جالب است.
گواهی تجرد (طبیعتن برای مردان)= 14 دلار

تبعیض تا به کجا؟

2011-12-15T10:58:00.000-05:00

زنانه اش یک میلیون بار از مردانه اش بزرگتر است ولی این یکی اسمش "تخمک" است و آن یکی "تخم"!

خشونت های زندگی ام

2011-11-25T11:23:00.022-05:00

امروز روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است. به خشونت هایی که به خاطر جنسیتم با آن مواجه شده ام فکر می کنم:

خشونت جنسی:
- از طرف پزشک: در 8 سالگی. دکتر محمد نیک بین- پزشک عمومی در مشهد (یکی دیگر از دخترهای هم سنم هم همین تجربه را داشت با همین فرد ولی چیزی به کسی نگفت. من وقتی با گریه به مادرم گفتم گفت اشتباه می کنی و او حتمن حواسش نبوده و البته چند سال پیش به روی خودش آورد، مورد دیگر در 20سالگی،
- مردان کوچه و خیابان: از وقتی یادم می آید تا الان. از متلک و انگولک و تعقیب تا نشان دادن آلت جنسی. تنها نوع خشونت جنسی است که صراحتن و قاطعانه به آن اعتراض کرده ام (البته در بعضی از موارد) و در دو سه مورد هم شکایت رسمی کردم؛ شاید چون آدم های معمولی بودند و در جایگاه قدرت نبودند؛ یا شاید چون آشنا نبودند و بعدن چشمم در چشمشان نمی افتاد،
-اقای معاون فرهنگی وزارت ارشاد دولت خاتمی: سال 82 وقتی برای گرفتن مجوز یک سازمان غیر دولتی رفته بودم به اتاقش،
- یک دوست/ همکار مطبوعاتی در آسانسور: که بعدن ازم عذرخواهی کرد. تنها موردی که ازم عذرخواهی شده تا الان (البته پسری که ازش به خاطر متلک شکایت کردم هم زیر کتک پلیس ازم عذرخواهی کرد)،
- یک نصفه سواستفاده جنسی از طرف یک فامیل،
- سوپری محله در 8-9 سالگی،
-یک استاد/ همکار مسن وقتی در ماشین در حال برگشتن از محل کار بودیم و خودش را چسبانده بود به من و من از سنش خجالت می کشیدم چیزی بهش بگویم،
- جوک جنسی از طرف یک همکار،
- پیشنهاد رابطه جنسی از طرف سردفتری که برای ثبت شروط ضمن عقد رفته بودم (تلویحن در قبال ثبت این شرط. چون فکر کرد من قصد دارم به محض ثبت حق طلاق، طلاق بگیرم و طوری وانمود کرد که درخواستم غیرقانونی و ناممکن است و به شرط تن دادن به رابطه جنسی با او می توانم امیدوار به ثبت این شرط باشم)
- خشونت جنسی کلامی یک دوستِ (حالا قدیمی) در چت،
- پیشنهاد رابطه جنسی یک مرد در قطار تهران مشهد در قبال پول ( نمی دانم در تعریف خشونت جنسی می گنجد یا نه ولی چون قبلش خیلی از نفود و اعتبارش صحبت کرده بود و اسناد مالی اش را نشانم داده بود، من در آن لحظه احساس کردم پیشنهادش اجبار و تهدید را هم در خود دارد)
- چند مورد تهدید و توهین از طرف دوستان پسر ( چون نخواستم به دوست پسری ارتقایشان بدهم) و دوست پسرها.
(در این لیست یک مورد مهم را عمدن از قلم انداخته ام چون گفتنش سخت است)

خشونت جنسیتی غیر حکومتی:
- از طرف یک همکار، که رفتار راحت من را به پای سیگنال گذاشته بود و وقتی فهمید متاهلم کم مانده بود کتکم بزند
- تحقیر از طرف استادم که معتقد بود رشته فیزیک برای زنان مناسب نیست،
- تبعیض جنسیتی در انجمن اسلامی دانشگاه علم و صنعت از طرف روشنفکرترین دانشجوهای دانشگاه
- ای میل های فراوان به اصطلاح طنز ولی ضدزن از طرف دوستان و اقوام

خشونت جنسیتی در خانواده:
- تبعیض جنسیتی بین فرزندان دختر و پسر در خانواده، از جمله آموزش نقش های کلیشه ای
- آموزش های جنسیتی مثل لزوم حجاب و وقار و حیا و آرام حرف زدن و تحرک نداشتن و ...
- محدودیت در نوع و ساعات رفت و آمد
- محدودیت در انتخاب دوستان و نوع دوستی

خشونت فیزیکی:
- یک مورد درگیری در خیابان با یک پسر متلک گو(اثرش هنوز پای چشمم است)،
- یک مرد از اقوام نزدیکم (گفتن درباره اش سخت است)،

خشونت حکومتی: که فکر نکنم لازم به گفتن باشد فقط فهرست می کنم:
- 3 مورد دستگیری خشن یا تذکر توسط گشت ارشاد،
- دو مورد خشونت فیزیکی در دفعاتی که برای کمپین استادیوم به ورزشگاه "آزادی" رفتیم،
- چندین مورد خشونت در تجمعات خیابانی زنانی
- بارها تذکر و پرونده در کمیته انضباطی دانشگاه برای لباس و صحبت و رابطه با جنس مخالف،
عمومی ترهاش: متون جنسیتی و ضد زن کتاب های درسی و رسانه ها و سینما و ...،
- محرومیت از فضای ورزشی و تفریحی و ...،
- جملات ضدزن و کاهش دهنده اعتماد به نفس بر در و دیوار شهر،
- تفکیک جنسیتی،
- محرومیت از آموزش جنسی،
- محرومیت از بخش اعظم حقوق انسانی ام بعد از ازدواج،
- و از همه مهم تر حجاب اجباری
- اوه! فیلتر شدن وبلاگم داشت یادم می رفت! بیشترین فیلترینگ علیه سایت ها و وبلاگ های زنان انجام می شود. وبلاگم تنها جایی بود که راحت از افکارم و اهدافم می نوشتم. بازتابی که می گرفتم خیلی برایم اهمیت داشت و انگیزه بخش بود. وقتی فیلتر شد خیلی حالم بد شد. پایین آمدن شدید خواننده هایم انگیزه ام را خیلی کم کرد.
- لغو امتیاز مجله زنان (که تازه در جلسات مشاوره متوجه شده ام که چه تاثیر عمیق وحشتناکی روم داشته)

هرچه یادم بیاید اضافه می کنم به مرور. برای خودم جالب است. من به عنوان یک دختر تحصیلکرده در خانواده متوسط متولد و ساکن شهر بزرگ با این همه خشونت جنسی و جنسیتی روبه رو بوده ام. تصور می کنم بقیه زنان با تحصیلات کمتر، اعتماد به نفس پایین تر و جایگاه طبقاتی و اجتماعی پایین تر چه میزان خشونت تحمل کرده و می کنند.

* اگر بخواهم براورد کنم، می توانم بگویم مهم ترین، فراگیرترین و تاثیرگذارترین خشونت ها علیه من (و به نظرم تمام زنان ایران) خشونت حکومتی بوده و هست، هم به دلیل قانونی بودن و در نتیجه بی پناهی قربانی و هم به دلیل گستردگی اش. علتش هم همین است که از رشته فیزیک به سایت زنان ایران و مجله زنان و رشته مطالعات زنان پرتاب شدم.

پ.ن. همین یک ساعت پیش از پیش مشاور آمدم. به من گفت:" این چندمین بار است که به من می گویی من مشکل دارم و یه چیزیم میشه! در حالی که علت مشکلاتت همه این سرکوب هایی است که شده ای؛ به خصوص سکچوالیته ات در فرهنگ و خانواده ات به شدت سرکوب شده. اغلب ایرانی هایی که پیشم می آیند همین طورند. اینقدر تکرار نکن مشکل از تو است چون مشکل از تو نیست".
می دانم درست می گوید ولی ملامت کردن دائمی خودم برای پایین بودن عملکرد و پریشانی افکار و حواس و ... دست خودم نیست. فکر می کنم اثر همه این خشونت ها به خصوص سکوتی که خودم کردم در قبال اکثرشان (و اطرافیانم و نهادهای مسئول) تا آخر عمر روی من خواهد بود.

پ.ن. امیدوارم همین درد محرک من برای کمک به دیگران باشد، "درد اخلاقی" به تعبیر فمینیست مصری:

مقالات ناصف(راجع به حقوق زنان) ، می زیده را بر آن داشت که نامه ای سرگشاده در تحسین شورانگیز او بنویسد، ناصف پاسخ داد که نوشته هایش از سر درد است، البته نه درد شخصی، بلکه درد اخلاقی، چون او هرگز کسی را از دست نداده و هیچ دلیلی ندارد تا برای شخص خودش متأسف باشد. فساد جامعه قلب او را «شکسته است»؛ و برای کسانی که رنج می برند، دل می سوزانَد و سوگند خورده « به زنان مصری کمک کند، سوگندی که تحقق آن مهم است، حتا اگر اجرای آن دشوار باشد و مشکلات، همۀ راه ها را به رویم مسدود کنند» . زیاده در پاسخ در استعاره ای ادبی درد اخلاقی بیشتری را برای ناصف آرزو می کند، زیرا آن درد «آتش مقدسی را بر افروخته است که روح بال های شعله ور را به آسمان معانی فرستاده است» . ناصف در پاسخ می نویسد: «مَی، چگونه می توانی برایم درد اخلاقی آرزو کنی؟ درد جسمی آسان تر و قابل تحمل تر است... من هر دو را تجربه کرده ام... می گویی "آتشی مقدس" است. بله، آن اندازه مقدس که برای کسی چون من بیش از حد سنگین است و فاصلۀ میان من و این دنیای بس دور از قدسیت را فراخ تر کرده است» .
درد و رنج مشخصۀ زندگی زنانی است که در سرتاسر این قرن خود را وقف آرمان زنان کردند و نقش مهمی در تعریف قلمرو و بیان گفتارهای مبتنی بر ذهنیت زنانه ایفا کردند.

(لیلا احمد، اسلام و جنسیت)

در انتظار سه چرخه زنان

2011-11-13T18:02:00.003-05:00

امروز با مامانم درباره دوچرخه مخصوص زنان صحبت کردم. تظاهر کردم که چیزی درباره اش نشنیده ام که بینم چطوری توصیفش می کند و نظرش چیست. گفت:" مثل ویل چیره ولی دو تا چرخ عقب داره و یکی جلو. کناره هاش هم پوشیده است که به اصطلاح باسن دیده نشه(خندید). گفتند چند ماه روش کار کردند و چند ماه دیگه به بازار میاد. خیلی عالیه. دیگه نگران زمین خوردن هم نیستم"
(زن های ایرانی به خاطر کم تحرکی در سن های بالا دچار پوکی استخوان می شوند و با اتفاق کوچکی ممکن است دچار شکستگی استخوان شوند. مامان من همیشه نگران این قضیه است.)
گفتم یعنی اگر به بازار بیاید می خری و سوار می شوی؟ گفت:" آره معلومه! دیگه از پیاده روی خسته شدم . تنوع نداره برام. سنگاپور که بودم حتا پیرزن ها هم با دوچرخه کنار ساحل دوچرخه سواری می کردند. خیلی دلم می سوخت ".
حالا البته خبر ندارد که با این طرح هم مخالفت شده. امیدوارم واقعن به بازار بیاید.

سه نسل دوچرخه سوار

2011-11-12T09:39:00.005-05:00

مامان من شست و پنج شش سال دارد، نه مذهبی است، نه سنتی ( حتا می شود گفت خیلی هم روشنفکر است!) . عاشق دوچرخه است و به تازگی، با تاسیس پارک زنان، به آرزویش رسیده و دارد دوچرخه سواری یاد می گیرد! چند روز پیش سه نسل (مامانم، خواهرم و خواهرزاده ام) رفته اند پارک حجاب مشهد و دوچرخه سواری کرده اند.
خواهر زاده ام امروز می گفت عکس دوچرخه زنانه (که در واقع سه چرخ دارد و پوشیده و اسلامی است) را دیده و خیلی خوشحال شده که همچین دوچرخه ای دارد وارد بازار می شود. همان طرحی که من مسخره کردم و بهش خندیدم.

احساس دوگانه ای دارم.

فراخوان وبلاگ های فمینیستی

2011-11-03T02:16:00.004-04:00

وبلاگ نویسان فمینیست عزیز! این فراخوان را بخوانید و در این طرح شرکت کنید. حیف است که از وبلاگ نویسان فمینیست ایرانی کسی در این طرح شرکت نکند.

اینجا هم کپی می کنم:

فراخوان دومین بلاگاتون های فمنیستی جوان: استفاده از رسانه اجتماعی برای تغییر اجتماعی

با گسترش دسترسی به اینترنت در سال های اخیر ابزارهای رسانه اجتماعی مثل توییتر، فیس بوک و وبلاگ ها به صورت گسترده ای توسط فعالان جوان مورد استفاده قرار گرفته اند. بسیار از فعالان جوان و سازمان دهندگان از این رسانه ها برای جلب پشتیبانی و گسترش آگاهی در مورد عدالت اجتماعی بهره برده اند. از یک سو، برخی رسانه ها حرکت های آزادی خواهانه اعراب را انقلاب های توییتر و فیس بوک نامیده اند. از سوی دیگر با توجه به سخت گیرهای اخیر حکومت نسبت به بلاگرهای جوان و سانسور اینترنت در ایران، کوبا و چین، امنیت ابزارهای رسانه اجتماعی آنلاین زیر سوال رفته است. بحث ها بر سر قابل اعتماد بودن رسانه اجتماعی وقتی بالا گرفت که معلوم شد یک بلاگر لزبین سوریه ای در واقع یک مرد انگلیسی بوده است.

اگر شما به عنوان یک فعال فمنیست جوان از رسانه اجتماعی برای سازماندهی و فعایتتان استفاده کرده اید، ما می خواهیم داستان شما را بشنویم.

رسانه اجتماعی چگونه به شما در سازماندهی کمک کرده است؟ سیاست های هویت و اخلاق اجتماعی چگونه در دنیای آنلاین نمود می یابد؟ رسانه اجتماعی چگونه می تواند بر روی فعالیت در جهت حقوق زنان مفید باشد و در چه مواردی ممکن است مخرب و زیان بار گردد؟

به ما درباره یکی از تجارب سازماندهی خود که در آن از رسانه اجتماعی برای ایجاد تغییر اجتماعی استفاده کرده اید، بگویید. آیا موثر بود؟ با چه چالش هایی رو به رو شدید؟ چه پیشنهادهایی برای دیگر فعالان فمینیست جوان که از رسانه اجتماعی برای سازماندهی استفاده می کنند دارید؟

نحوه شرکت

داستان فعالیت خود را به سادگی از طریق یک پست بلاگ یا یک ویدئوی کوتاه برای ما بگویید. برای توضیحات بیشتر به راهنمای شرکت که در ادامه آمده توجه کنید.

راهنمای شرکت

داستان شما می تواند نوشتاری یا تصویری باشد.

آثار نوشتاری باید دارای شرایط زیر باشند:

به طول ۵۰۰ تا ۷۵۰ کلمه
از منظر یک فمینیست جوان نوشته شده باشند
به صورت مستقیم به سوال های مطرح شده در بالا جواب دهند
توسط یک فعال فمینیست جوان (سن کمتر از ۳۰ سال) نوشته شده باشند
متن واضح و قابل فهم باشد
در آن به مثال های واقعی بر گرفته از محیط شرکت کننده ارجاع داده شود
به زبان انگلیس، فرانسه یا اسپانیایی

در صورت ارائه تجربه به صورت ویدئو:

مدت ویدئو بین ۲ تا ۳ دقیقه باشد
از منظر یک فمینیست جوان نوشته شده باشند
واضح و قابل درک باشد
به صورت مستقیم به سوال های مطرح شده در بالا جواب دهند
توسط یک فعال فمینیست جوان (سن کمتر از ۳۰ سال) ارائه شوند
در آن به مثال های واقعی بر گرفته از محیط شرکت کننده ارجاع داده شود
به زبان انگلیس، فرانسه یا اسپانیایی

کارهایتان را تحت عنوان “Young Feminist Blogathon” از طریق پست الکترونیک به آدرس yfa@awid.org.

مهلت ارسال: یک شنبه، ۱۳ نوامبر ۲۰۱۱

توجه: تیم فعالیت فمینیستی جوان از همه ارائه هایی که دارای شرایط ذکر شده باشند، استقبال می کند اما ما ممکن است قادر به انتشار همه این آثار نباشیم. به علاوه ما حق ویرایش نمودن متن های شما با هدف نظم و وضوح بخشیدن به آنها را برای خود محفوظ می دانیم.

منتظر دریافت آثار شما هستیم!

تیم ارتباط فمینیستی جوان

منبع: ارتباط فمینیستی جوان

پدرها و پسرها!

2011-10-22T16:44:00.001-04:00

یک آگهی قدیمی

رانت حکومتی- جنسیتی

2011-08-30T15:37:00.000-04:00

کامنت وارده، مرتبط با پست قبلی، از یک آقای مخالف تبعیض جنسیتی. کاش مردها لااقل در همین حد تبعیض های جنسیتی به نفعشان را تایید کنند و در محل کار یا تحصیلشان، وقتی به طور سیستماتیک نیمی از رقبایشان از پیش حذف شده اند، سعی کنند این رانت حکومتی- عقیدتی را به گونه ای جبران کنند.

... قبول دارم که شما زن ها به هزار و یک دلیل سختی های بیشتری رو در جا هایی شبیه ایران تحمل میکنید و قبول دارم که قوانین اونجا همه یک طرفه است و به شکل رقت انگیزی جانبدارانه به سمت مرد ها است ، میدونم که زن ها به شکل روز مره آماج آزار و اذیت روحی و جسمی هستن و ... وقتی به این ها فکر میکنم دیگه هیچی نمیتونم بگم ، به عنوان یه مرد حس بدی به من دست میده چون من هم خودم رو شریک میدونم در این حق کشی گرچه این شراکت ناخواسته است ، هیچ وقت نخواستم چه وقتی که در ایران بودم چه الان از قوانین مرد سالار به نفع خودم بهره برداری کنم ولی باز میدونم که این نخواستن من دلیل نمیشه که بهره نبرده باشم ، چه بسا در دانشگاه یا زمان استخدام از رانت مرد بودن به شکل خود کار استفاده کرده باشم حتا اگر خودم خبر نداشته باشم ، وقتی که من در محل کارم در ایران در طول ۱۳ سال بیش از ۱۰-۱۲ بار سفر خارجی و ماموریت رفتم در حالی که خانم همکارم با حسرت به من نگاه میکرد داشتم از رانت و مزیت جنسیتم استفاده میکردم . نه که خودم استفاده کنم در حقیقت سیستم به شکل خود کار من رو بهره مند میکرد و خب منم بهره مند میشدم . الان وقتی صحبت های اینجوری پیش میاد کمی پیش میرم توی صحبت یه حرفایی میزنم ولی بعد که فکر میکنم و خودم رو شریک این ظلم سیستماتیک میبینم منصرف میشم . میبینم گاهی دوستان جوش میارن و صلب و آمیخته باتعصب نگاه میکنن ، سعی میکنم توضیح بدم که با تعصب مشکل دارم و اینکه یه طرز فکری رو بی نقص بدونی ولی میبینم هم من به خاطر جنسیتم نا خواسته در لشگر متخاصم قرار دارم از دیدگاه اون و هم سمت مقابلم به باز به خاطر جنسیتش از بس که سختی و فشار دیده گوش نمیکنه من چی میگم . اینجوری میشه که نمی تونم ادامه بدم و فقط میگم متاسفم برای این رنجی که میبرید و شرمنده ام که من هم نا خواسته شریک بوده ام در این ستم به خاطر جنسیتم ، و اضافه میکنم که سعی میکنم دست کم همیشه یادم باشه و بمونه که نا برابری جنسیتی پدیده درد ناکی است و تا میتونم ازش دوری میکنم

مهاجر 39 ساله

2011-08-29T22:04:00.004-04:00

39 ساله است. لحن صدایش از پشت تلفن داد می زند که اعصاب ندارد. با خودم فکر می کنم تحمل هم خانه بی اعصاب را ندارم. وقتی برای دیدن خانهآمد به علتش (احتمالن یکی از علت هایش) پی بردم.
دوازده سال با مدرک فوق لیسانس در وزارت بازرگانی کار کرده ولی برای پستی که صلاحیت او بیشتر از همه بوده یک مرد را که سابقه بسیار کمتری از او داشته انتخاب کرده اند و این خانم هم باید زیر دست او کار می کرده. وقتی این آقا ترفیع می گیرد و به جای بهتری می رود باز این پست سالها خالی می ماند چون فقط همین زنَ مناسب آن بوده. وقتی کارهای مهاجرتش به کانادا درست می شود و مرخصی می گیرد به فاصله دو هفته آن پست را به یک مرد کم تجربه تر می دهند.
می گفت با این که مرخصی گرفته ام ولی بعید است برگردم.

فرمان تجاوز

2011-08-18T18:03:00.008-04:00

No means no! yes means yes
Wherever we go
However we dress

"نه یعنی نه؛ بله یعنی بله! به هرجا که برویم، هرجور که لباس بپوشیم*."

این جمله را روی دیوار سالن غذاخوری دیدم، درست جلوی چشم، جایی که هر روز دانشجوها در صف می ایستند و غذا می گیرند. فکر می کنم به تفاوت تاثیری که این جمله، در طی سالیان، روی ذهن این دختر و پسرهای جوان می گذارد، با تاثیری که جمله معروف "حجاب مصونیت است" روی ذهن جوان های ما گذاشته و می گذارد. پاسخ این سوال می شود همان علت تجاوزها و ناامنی های اجتماعی برای زنان و رفتار جنسی بیمار ایرانی ها.

فرمان تجاوزهای گروهی، و خشونت های جنسی کلامی و رفتاری در خیابان ها، با پدیدار شدن این جمله بر دیوارهای شهرمان صادر شد.

* "نه یعنی نه ؛ بله یعنی بله" یعنی اگر من صراحتن به تو پیشنهاد ندادم برای هر سطحی از رابطه و یا به پیشنهاد تو صراحتن بله نگفتم تو حق نداری بر طبق لباسی که من پوشیده ام یا مکان و زمانی که در آن قرار دارم اجازه برقراری رابطه با من، در هر سطحی، بدهی. این من هستم که تعیین می کنم که می خواهم با تو رابطه داشته باشم یا نه؛ نه آن "برداشتی" که تو در ذهن خودت می کنی.
این شعار معروفی است که فعالان حقوق زنان در اعتراض به بی توجهی یا توجیه خشونت های جنسی علیه زنان استفاده می کردند وقتی قضات و دادگاه ها زنان را به خاطر طرز لباس پوشیدنشان مقصر در خشونت جنسی اعمال شده علیه شان می دانستند.

لذت ورود به عرصه های ممنوعه

2011-07-28T00:46:00.001-04:00

دوچرخه ام که پنچر شده بود را بردم یک قسمتی از دانشگاه که تعدادی دانشجوی داوطلب به افراد کمک می کنند که دوچرخه شان را تعمیر کنند و وسایل لازم را در اختیارشان قرار می دهند. پیش بند بستم و ظرف یک ساعت، تعویض چرخ و پنچرگیری و تعویض ترمز و باد کردن چرخ و اندازه گیری فشارباد چرخ ها و خیلی چیزهای دیگر را یاد گرفتم و انجام دادم. کارهایی که وقتی برادرم روی دوچرخه اش انجام می داد با حیرت و حسرت نگاه می کردم و فکر نمی کردم اینقدر ساده باشد.
دست گرفتن آچار و پیش گوشتی و کمپرسور باد و دیدن دست های سیاه و کثیفم لذتی داشت وصف ناشدنی!

سنگ مزار دختر خورشید

2011-07-17T12:13:00.000-04:00

کسی که اسم وبلاگش قبل از اسم خودش بر سنگ مزارش نقش بسته باشد انسان بزرگی است گرچه فقط 21 سال داشته باشد!

چانه زنی دو سویه

2011-07-06T08:37:00.006-04:00

زن ها برای راه یافتن به فضای عمومی، برای دسترسی به شغل، برای فراهم کردن امکان ورزش در سطح عمومی و حرفه ای سعی می کنند از استانداردهای خودشان در پوشش کوتاه بیایند و به خواست حکومت نزدیک تر شوند ولی در عین حال از هر فضای ممکن و خلاقیتی، برای دور زدن استانداردهای حکومت و اعمال سلیقه فردی خودشان استفاده می کنند؛ از آن طرف هم حکومت با انواع تشویق ها و تبلیغ ها و برنامه های رادیو و تلویزیون و مدارس و جدیدن طراحی لباس اسلامی مطابق با سلیقه خانم ها! سعی می کند پوشش زنان را به معیار مورد نظر خود نزدیک کند.
یعنی طراحی لباس از هر دو طرف داریم!! چانه زنی جالبی است و در همین چانه زنی، زنها سال هاست که قدم به قدم مرزهای حکومت را به عقب برده اند. چه کسی فکرش را می کرد که حکومت اسلامی که با شعار "یا روسری یا توسری" ، زشت ترین نوع حجاب را بر "سر و تن" زنان کرد حالا التماسشان کند و با قاقالی لی ازشان بخواهد که حجاب داشته باشند گرچه رنگی و شاد و "قابل رقابت با مدل ها و ژورنال های خارجی" !!
این چانه زنی تمرین خوبی برای زن هاست که حق خودشان را بشناسند و بدانند چگونه می توانند آن را به دست بیاورند . آن چیزی که ناراحت کننده است هزینه هایی است که می شود برای این طراحی ها ، جشنواره ها، کمیته های نظارت بر تولیدات و واردات و ...، گشت های ارشاد؛ بگذریم از هزینه های روحی روانی که قابل سنجش نیست.

پ.ن. "حجاب اجباری رفتار" هم داریم که به زودی درباره آن و مبارزه سی ساله زنان با آن می نویسم.

ادبیات و تفکر جنس گرا و تبعیض آمیز، بعد از مرگ هم دست از سرمان برنمی دارد!

2011-06-24T13:12:00.002-04:00

جوان ناکام: برای مرد مجرد
نوگل ناشکفته (یا جوان کام نداده) : برای زن مجرد

حجله را هم فقط برای مردان ناکام درست می کنند به جای حجله شب عروسی.

لایه های دیگر حکم قصاص اسیدپاشی

2011-05-13T12:35:00.004-04:00

از بحث های احساسی و هیجانی حکم قصاص مجید توسط آمنه که بگذریم بحث های مهم دیگری هم در این مورد مطرح است که باید به آن توجه کرد. در این مورد قوه قضاییه مردسالار ایران در اثر پافشاری این زن و خستگی ناپذیری اش ، به خواسته اش تن داده و حکمی را که طبق قانون، حق این زن است صادر کرده؛

حکومتی که ادعا می کند قصاص حکمی بسیار خوب و انسانی است و در مجامع بین المللی از آن دفاع می کند، ولی برای تبعات سیاسی اش ، این زن را شش سال اسیر و در دادگاه ها سرگردان کرده است.

این سوال پیش می آید که اگر چشم در برابر چشم حکم قران است پس چرا اینقدر دیر حکم دادند و اگر نیست چرا قصاص از قانون حذف نمی شود؟ چرا به صورت گزینشی اجرا می شود؟

کار آمنه هم مبارزه سیاسی بوده، هم مبارزه فمینیستی. هم سیاست یک بام و دوهوای جمهوری اسلامی را به چالش کشیده، هم با دیدگاه مردسالار و تبعیض آمیز علیه زنان مبارزه کرده.سالهاست زنان زیادی قربانی اسیدپاشی می شوند و اسیدپاشی کاملن "خشونتی جنسیتی" است، یعنی علیه زنان است و حاوی دید مردسالار درباره این که مهم ترین ویژگی زن، زیبایی ظاهری اوست و با از بین بردن این سرمایه، تمام زندگی زن را می شود نابود کرد و بدین ترتیب غرور شکسته مرد التیام می یابد

روند صعودی اسیدپاشی کاملن محرز است ولی حکومت ایران هنوز هیچ قانون قدرتمندی درباره آن وضع نکرده و هیچ اقدامی برای شناسایی عوامل یا فرهنگ سازی و طرح مساله در رسانه ها انجام نداده است و به نظر نمی رسد قصدی هم برای این کار داشته باشد. می توانم تصور کنم قضات دادگاه های اسیدپاشی با این ذهنیت از دادن حکم قصاص خودداری کرده اند که فکر می کنند دخترهای این زمانه تحصیل کرده شده اند و دانشگاه رفته و زیر بار ازدواج نمی روند و پسرهای بیچاره را هم تحریک می کنند (عکس های چهره زیبا و آرایش کرده آمنه را هم شاهد می گیرند) ؛ دخترها پررو و پرتوقع شده اند و پسرهای بی گناه، وادار به این گونه کارها می شوند.

ولی این زن با مبارزه خود توانسته برای اولین بار این حکم را از دادگاه بگیرد ؛ زنان قربانی اسیدپاشی، پیش از آمنه نتوانسته بودند این کار را انجام دهند و ناچار به گذشت شده بودند(احتمالن با دریافت دیه که واقعن مبلغی ناچیز است). حرف آمنه درست است که بعد از اجرا نشدن حکم (که دو سال طول کشیده است) خیال این گونه مردها راحت شد که این حکم حتا اگر صادر هم بشود هیچ گاه اجرا نخواهد شد، حالا مردان بیشتری و با خیال راحت تری به این تهدید فکر یا عمل می کنند.مجید صراحتن به آمنه گفته که حالا می بینی که این حکم اجرا نخواهد شد و این تویی که برای همیشه بدبخت شدی و من بعد از مدتی از زندان بیرون می آیم.

پدرش هم گفته حقت بود چرا به پسر من جواب رد دادی. این یعنی دوجانبه قربانی شدن زن.

صرفنظر از این که امیدوارم با کمک مالی قابل توجهی ، آمنه از قصاص بگذرد؛ ولی پیروزی آمنه در این مبارزه جای تبریک دارد

چماق بی عدالتی یا چکش عدالت؟ محسنی اژه ای در دادگاه زنان ایران و جهان

2011-03-11T23:43:00.005-05:00

طبق یکی از شرایط مندرج در سند ازدواج ،که هنگام ازدواج به امضای هردو طرف می رسد و در واقع با این توافق زن و شوهر با هم ازدواج می کنند؛ اگر مرد بدون اجازه همسرش مجددن ازدواج کند زن از طرف شوهر وکالت بلاعزل(یعنی غیرقابل عزل در هر شرایطی) در طلاق خود را دارد، و می تواند به دادگاه مراجعه کرده و خود را مطلقه سازد.اما اگر یادتان باشد یک ماه و نیم پیش هيات عمومي ديوان عالي كشور با صدور راي وحدت رويه (در ایسنا)، اعلام كرد كه از این به بعد وكالت بلاعزل زوجه براي طلاق در صورت عدم تمکین زن قابل اعمال نيست، در صورتی که چنین شرطی به کل مخالف شرط موجود در سند ازدواج است و آشکارا خلاف متن صریح عقدنامه است. این رای باعث شوک و تعجب زیادی در میان حقوقدانان و نیزفعالان حقوق زنان شد.

سازمان "ارتباط جهانی زنان" چند سالی است که از زنان در اقصا نقاط دنیا می خواهد که موارد قضایی را که منجر به صدور رای "عادلانه جنسیتی" یا رای "ناعادلانه جنسیتی" شده را نامزد دریافت "عادلانه ترین" یا "ناعادلانه ترین" رای جنسیتی سال کنند. شما می توانید با توضیح کامل و دقیق رای صادره، قاضی یا قضات مربوطه را نامزد دریافت جایزه "افشای عدالت جنسیتی" کنید. دیگران می توانند به صفحه نامزدها بروند و بر اساس اطلاعات داده شده به نامزد مورد نظر خود رای بدهند. اگر رای یک قاضی به عنوان رایی که از نظر جنسیتی ناعادلانه است نامزد شده باشد علامت "چماق" در کنار رای نمایش داده می شود، و اگر رای از لحاظ جنسیتی عادلانه باشد "چکش عدالت" نمایش داده می شود. 5 چماق و 5 چکش به شما این انتخاب را می دهد که میزان عدالت یا بی عدالتی رای صادره را هم تعیین کنید. برنده نهایی کسی است که بیشترین چکش یا چماق را از طرف رای دهندگان گرفته باشد. (نگران دزدیده شدن چماق یا همان رای خود نباشید! من تضمین می کنم). اسامی برندگان طی مراسمی به رسانه ها اعلام می شوند وقضات عادل و نامزدکنندگان ناعادل ها جوایز خود را دریافت می کنند.

اما رای عادلانه یا ناعادلانه جنسیتی چیست؟ اگر در صدور رایی، تبعیض علیه زنان بر اساس جنسیت آنها صورت گرفته باشد این رای ناعادلانه است و اگر در صدور رای، رعایت عدالت شده باشد و تبعیض جنسیتی اعمال نشده باشد، عادلانه است. (البته من دیدم با اینکه اسم جایزه "افشای عدالت جنسیتی" است ولی در مورد دگرباشان هم آرایی نامزد شده اند).

تعدادی از فعالان حقوق زنان این فرصت را مغتنم دانسته اند تا دست کم برای ثبت در تاریخ و نیز حساس کردن مردم ایران و دنیا به تبعیض سیستماتیک قضایی در احکام صادره درباره حقوق زنان ،این رای هيات عمومي ديوان عالي كشور را به عنوان مصداق تبعیض جنسیتی در ایران معرفی و قضات صادر کننده آن را نامزد این جایزه کند.

قطعن اگر در داخل کشور راهی برای اعتراض به این قانون مانده بود و امید به تاثیری، فعالان مسائل زنان آن را طی می کردند کما این که در مصاحبه ها و نوشته های متعدد اعتراض خود را به آن نشان دادند؛ ولی متاسفانه در نظام کنونی قضایی ایران نمی توان امیدی به نتیجه این اقدامات داشت. بنابراین حداقل کاری که از دست تک تک شهروندان و به ویژه زنان ایران برمی آید آگاهی بخشی در این زمینه است و ارائه راه های جایگزین برای کاهش صدمات این قانون ضد زن و ناقض حقوق بشری زنان. این جایزه و کاندیداتوری می تواند بهانه خوبی باشد برای این آگاه سازی عمومی و زمینه ای برای ادامه بحث ها و مسکوت نگذاشتن این خشونت فاحش قانونی علیه زنان.

روش کار بسیار ساده است. به این صفحه می روید "ایران" را پیدا می کنید ( تقریبن انتهای صفحه. با یک سرچ کلمه ایران هم به سرعت پیدا می شود) و سپس یک پنجم/ دو پنجم/...پنچ پنجم رای می دهید که این رای از لحاظ جنسیتی ناعادلانه است و قضات صادر کننده آن از جمله محسنی اژه ای شایسته دریافت لقب ضدزن ترین قاضی امسال هستند.
به دیگران هم معرفی کنید.توضیحات بیشتر را به زودی می نویسم.

شایعه جنسیتی در خدمت سرکوب زنان

2011-03-07T10:02:00.002-05:00

به نظر شما چقدر محتمل است کسی برای موفقیت در یک مسابقه ورزشی، بخشی از اندام خود را قطع کند؟ چقدر باورپذیر است؟ ولی در سال 1911 وقتی زنان برای اولین بار مسابقات مخصوص خود را راه انداختند، به خصوص دو و میدانی که بسیار مردانه محسوب می شد و زنان راهی به آن نداشتند، این خبر شایع شد که زنی برای مسابقه پرتاب وزنه هر دو سینه خود را بریده است تا راحت تر بازی کند. همین خبر موجب سیل مخالفت ها با این مسابقات شد و فضا را برای زنان محدودتر کرد.

دلالت فاحش

2011-02-27T15:38:00.004-05:00

برای تحقیق درس تاریخ ورزش زنان ، دارم المپیک زنان (اولین دوره در سال 1920) را با "بازی های اسلامی زنان" در ایران مقایسه می کنم، بحث ها، دلایل برگزاری این بازی ها و تاثیرات آنها در ارتقای ورزش زنان.
فکر می کردم منابع غربی زیادی در مورد این بازی ها پیدا نکنم ولی به چند تا کتاب و مقاله برخوردم که نقش مثبت بازی های اسلامی در ارتقای ورزش زنان در ایران و کشورهای اسلامی را بررسی کرده بود و از فائزه هاشمی به عنوان مهم ترین و اصلی ترین فرد در این بازی ها نام برده بود. فکر می کنم همین ثبت شدن در تاریخ مهم ترین پیروزی و بزرگترین افتخار برای اوست.
همه آن زنان غیرسیاسی که با ابتکار هاشمی وارد ورزش شدند، و هم توانمند شدند و هم به بی حقی خود آگاه شدند حالا در جبهه اویند و علیه همه کسانی که زنان ورزشکار را فاحشه میدانند ، کسانی که دوچرخه سواری زنان را فاحشگی می دانند، آنها که سال هاست این عقده را در دل دارند.

یکی از فعالان حق رای زنان امریکا گفته: "دوچرخه سواری بهترین نمود آزادی و رهایی زنان است" و هاشمی خوب جایی را نشانه گرفت وقتی از دوچرخه سواری زنان گفت، و برچسبی که خورد آشکارا دلالت دارد بر آن چه که برای زنان می خواست.

پ.ن. شاید این پست را به این دلیل نوشتم که در این چند روز دیدم گاهی فحاشی و حمله به فائزه هاشمی را فقط برای فشار و اهانت به اکبر هاشمی می دانند ولی به نظر من خود فائزه هاشمی آنقدر ضربه های کاری بر ریشه اینها زده که کینه ای به اندازه پدرش در دلشان انباشته باشد.

بچه های انقلاب

2011-02-20T21:39:00.002-05:00

شهید دزدی؛ کشته سازی! ادبیات سیاسی نسل ما را باش!

خبرگزاري فارس: با وجود تبليغات گسترده رسانه‌هاي صهيونيستي و فراخوان منافقين براي برگزاري تجمع در خيابان‌هاي تهران و همچنين اتخاذ تصميماتي در خارج براي كشته‎سازي، شاهد برقراري آرامش كامل در تهران هستيم

جرس: دستگاه های امنیتی با بکارگیری تمام توان خود از پروژه های تبلیغاتی مکمل گرفته تا سازماندهی اراذل و اوباش تحت عنوان حامیان نظام،شهید دزدی و حصر خانگی سران جنبش باز هم نتوانستند حضور مردم را در خیابان کنترل نمایند.

علیه همه مظاهر دیکتاتوری مبارزه کنید، ناموس پرستی هم دیکتاتوری است

2011-02-19T09:09:00.003-05:00

دوستی نوشته بود:

اگر فردا،یکم اسفند،برنگشتم خونه،همینجا اعلام میکنم که 1-نه تنها بسیجی نیستم بلکه پدرم حتی پوشک مرا از فروشگاهی که شوهر عمه ی همسایه ی مادر بزرگ فروشنده اش بسیجی بوده نمیخرید 2-هیچ تصویر کاغذی،دیجیتالی،نقاشی،حکاکی شده روی چوب ،فلز یا سنگ از بنده با ریش بلندتر از یک میلیمتر در کره خاکی وجود ندارد3-با حسین شریعتمداری هیچگاه هیچگونه ارتباطی نداشته ام، اما خواهشا از رابطه من با عمه ی ایشان چیزی نپرسید که خصوصی است

برایش کامنت گذاشتم:

تذکر فمینیستی-حقوق بشری- اخلاقی: لطفن روابط خودتان را فقط با "خود افراد" تعیین کنید نه افراد مونث وابسته به آنها. کار شما باعث تقویت کلیشه های جنسیتی است و باعث افزایش مشروعیت و مقبولیت غیرت و ناموس می شود و ما زنان تاوان آن را پس می دهیم وقتی سنگسار می شویم وقتی شلاق میخوریم وقتی قربانی قتل ناموسی می شویم. خشمتان را بر سر خود افراد خالی کنید لطفن.با تشکر

پ.ن. یکی دیگر از دوستان پایینش کامنت گذاشت:"با نسرین موافقم. گرچه عمه شریعتمداری هم ... تصورش کابوسی است"
ای خدا!!!!!!!!!!!!!!

ازدواج هم به قرارداد نیاز دارد

2011-02-09T20:18:00.000-05:00

در سیستم حقوقی اکثر کشورها "قرارداد ازدواج" مساله ای جا افتاده است و برای افراد کاملن بدیهی و طبیعی است که مثل تمام مناسباتی که انسان ها با هم دارند و طبق قراردادی وارد ارتباطی می شود و پیش می روند؛ در مورد ازدواج هم باید توافقاتی داشته باشند که بعدن به دلیل شفاف نشدن مسائل، کدورتی ایجاد نشود و احیانن ظلم یا توقع بی جایی به وجود نیاید. کافی است "قرارداد ازدواج " یا
marriage contract
را در اینترنت جستجو کنید تا به انبوه مطالب مرتبط برخورد کنید.
ولی در ایران وقتی از این قراداد حرف می زنی با این جواب روبرو می شوی که این حرف ها با ذات ازدواح و پیوند عاطفی دو نفر در تضاد است و زندگی را تلخ می کند و اساس زندگی بر "اعتماد" و "محبت" است. من متوجه نمی شوم اگر اساس ازدواج، محبت و اعتماد است چرا اصلن ازدواج را ثبت می کنیم؟ چرا "ازدواج" می کنیم؟ خب به هم اعتماد کنیم و محبت و عشق بورزیم! اگر "نهاد خانواده" را به "رابطه عاشقانه دو نفر" تقلیل می دهیم اصلن چرا باید ازدواج کنیم و آن را ثبت کنیم و وارد شناسنامه و تمام فرم ها کنیم؟
"نهاد خانواده" چیزی بسیار فراتر از زن و شوهر و فرزندان است. نهاد خانواده یعنی تمام قوانین و بروکراسی ملی و بین المللی مرتبط با خانواده و مناسبات حقوقی افراد آن : زن و شوهر نسبت به هم، پدر و مادر نسبت به فرزندان و برعکس، دولت (حکومت) در مقابل افراد خانواده (کودکان نامشروع، کودکان بی تابعیت، کودکان یتیم، کودکان حاصل از صیغه)، تعیین تکلیف ارث، شناسنامه، گاهی حقوق اجتماعی و اقتصادی مثل وام، حساب بانکی، گذرنامه، خروج از کشور و ده ها مساله دیگر که در هم تنیدگی زیادی با خانواده دارد. بنابراین اگر زن و مردی موقع ازدواج این شرایط را تعیین نکنند نه تنها ممکن است برای هر یک از آنها مشکلی ایجاد شود بلکه ممکن است گریبان فرزندان و بازماندگان (در صورت فوت) را بگیرد. فرض کنید زنی لزومی به گرفتن وکالت طلاق از همسرش نبیند. اگر شوهر این زن مفقود شود (خانه را ترک کند، به قتل برسد، ربوده شود) و هیچ نشانی از زنده یا مرده بودن او نباشد این خانم باید شش سال صبر کند تا بتواند به دستور دادگاه مطلقه شود. در این میان هم خود و هم فرزندانش برای خروج از کشور با مشکل مواجه خواهند شد، برای استفاده از حساب بانکی برای فرزندان مشکل خواهد داشت، برای عمل جراحی خود یا فرزندان مشکل خواهد داشت، برای استفاده از تسهیلات زنان سرپرست خانوار مشکل خواهد داشت و ...

بیاییم به قرداد ازدواج به چشم بده بستان، گروکشی یا حرف بدشگون نگاه نکنیم و فکر کنیم مثل بقیه قراردادها منطقی و عقلانی است؛ فکر کنیم احتیاط شرط عقل است .حتا اگر به چشم جنگ و بده بستان نگاه کنیم از قدیم گفته اند "جنگ اول به از صلح آخر است".

بهانه این نوشته راه اندازی این سایت بود که درباره قراداد ازدواج در کشورهای اسلامی است مشابه سایت هم سری که درباره قرارداد ازدواج در ایران است.

انتخاب میان دو لذت

2011-02-07T08:26:00.000-05:00

ا"چرا همه زن ها فمینیست نیستند؟" چطور می شود یک انسان خودش را انسان نداند و اعتقاد و باور نداشته باشد که از تمام حقوق یک انسان باید برخوردار باشد. دارم جواب این سوال را می خوانم و لذت می برم.
مانده ام بین انتخابِ لذتِ نوشتن از چیزهایی که می خوانم و ترجمه شان؛ و لذت بیشتر و بیشتر خواندن، درباره سوال هایی که همیشه در ذهنم بوده یا درباره شان ازم سوال می شده

هنر آرایش؟

2011-02-06T18:20:00.000-05:00

نقاشی کردن صورت مثل نقاشی روی یک صفحه نیست، در بهترین حالت می توان آن را بارها و بارها تکرار کردن یک نقاشی ثابت روی سطح ثابت با اندکی تغییر توصیف کرد
(از نقد فمینیستی فوکو در مقاله: فوکو، زنانگی و مدرنیزه کردن قدرت مردسالارانه، نوشته لی بارتکی).ا

چقدر از این جمله لذت بردم. بارها در بحث درباره آرایش، این جمله را از زنان شنیده ام که آرایش صورت هم یک هنر است.

این وقت ها

2011-02-04T11:11:00.000-05:00

حس آدمی را دارم که مدتها زندان بوده و تازه آزاد شده ، به بقیه نگاه می کند و فکر می کند تمام مدتی که من در زندان بوده ام اینها آزاد و رها زندگی کرده اند بدون همه آن ترس ها و فشارهایی که بر من رفت و بدون اینکه حتا بفهمند که در گوشه ای از دنیا زندانی هم وجود دارد. این زندانی تازه آزاد شده، بارها حس حسرت ، حسادت و شاید کینه نسبت به همه آن آدم های آزاد و بی خیال در خود احساس می کند.
من هم وقتی به مردم و به خصوص زنان اینجا نگاه می کنم همین حس را دارم. این "وقت" ها زیادند. شاید بعدن بیشتر نوشتم که چه وقت هایی.

حجاب در غرب1

2011-02-02T17:49:00.000-05:00

یک زمانی در غرب، زن ها یک بری سوار اسب می شدند و پاهایشان را یک طرف اسب می گذاشتند (عکس زیر) و بعد که علم پیشرفت کرد و دامن های دو تکه درست شد توانستند پایشان را دو طرف زین بگذارند و سرعت اسب سواری شان زیاد شد.

منبع:

Her Story in Sport: A Historical Anthology of Women in Sport

Edited by Reet Howell

Leisure Press, 1982

پ.ن. کامنت یکی از دوستان:

"If the world were a logical place, men would ride side saddle" (Rita Mae Brown)

نیمی از مردم دنیا زن و نیمی مردان / پس چرا سهم یکی زین دو تماشا باشد

2011-01-20T15:51:00.000-05:00

مشاعره آن لاین و فیس بوکی یک مرد جوان طرفدار حقوق زنان و دوستش در انتهای شب (به نسل جدید پسرها بیش از پیش امیدوار شدم):

قضیه از اینجا شروع میشود:

A- دل من در طلب عشق به معشوقه خویش / همچو ماهی ست که پابسته دریا
باشد
این تعلق بپذیرفتم و با خود گفتم / سختی ره ثمن شادی فردا باشد

"از خودم - هیچگونه معنی عرفانی هم ندارد"

و واکنش دوستش به جمله آخر:

B:

همه جا رفت حدیث تو و این شعر جفنگ!
شعر زیباست اگر قافیه زیبا باشد
شعر، عرفان اگر توش نباشد زشت است
مثل آن است که عمه ت! لب دریا باشد
شوی عمه ت برود ماست بگیرد آن وقت
...ماست بند فکر کند اهل اروپا باشد
زشت تر می شود آنگاه که با دسته ی بیل
شوهر عمه ی من توی علف ها باشد
با پیاز و چمن و خربزه و سیزیجات
بهترین شام جهان بی تو مهیا باشد

البته اگه به عمه ت متعصبی عمه م لب دریا باشد طوری نیست!
در باب "توش" و "ت" ماست هم می دونم خارجه اما شما بپذیر

A:
شعر گویی و ترانه که تو استاد منی / لیک این پند شنو چون که مهیا باشد
شعر آن است که لابد بدهد معنایی! / نه فقط اینکه در آن قافیه پیدا باشد
شعر من نیست جفنگ و به گمانم که "خفنگ" / هست آن واژه که بایسته ی اینجا باشد
ثانیا، عمه ...اگر بر لب دریا برود / چه شود؟ خاصه که شویش لب دریا باشد
لب دریا مگر از بهر عموهاست فقط؟ / عمه هم طالب این لذت دنیا باشد
حال لطفا بنمایید کله را قاضی / حکم آن گونه بده که عدل هویدا باشد
گفته ی بنده چرندست درین بین و یا/ آن جفنگی که سراییده ی آقا باشد؟
الغرض، ختم کلامم بدهم پند تو را / آن سخن گوی که دارنده معنا باشد

B: رفته ای آنطرف آب و دموکرات شدی؟
فکر کردی لب کاروووون ته دنیا باشد؟
فکر کردی که اگر شعر نوشتی عمه ت
می تواند برود تا لب دریا باشد؟
نه پسر جان برو و فکر خدا باش و بترس
...لیبرالیسم فقط مال اروپا باشد
در وطن, شوهر عمه ت که "ذکور" است, بد است
در کنار "یکی" از کثرت زن ها باشد

A:
لیبرالیسم ندانم که چه باشد اما / شرط اخلاق مهم است که با ما باشد
آری از شعر نوشتن نرسد آزادی / زین همه ظلم که بر مردم دنیا باشد
گرچه در اینور آبم نه در آن سوی ولی / هر دمم زهر ز ظلمیست که بر پا باشد
مرد و زن هر دو شریکند درین دهر، بدان / شادی مرد، خود از شادی زن ها باشد
نیمی از مردم دنیا زن و نیمی مردان / پس چرا سهم یکی زین دو تماشا باشد؟
باز می گویم و تکرار بسی شایسته است / شادی مرد، پی شادی زن ها باشد

B:
لیبرالیسم همان است که ممد می گفت
جنس غربی ست که در آن ور دنیا باشد
این همان است که باعث شده در شهر فرنگ
درصد فسق و فجور این همه بالا باشد
آنچه باعث شده خشت خشتک معماران
...مثل ابریق پر از شوق ثریا باشد
وقت خوابیدنم آمد، موقع ... بوس لالا!
چونکه چشمم نتواند که دگر وا باشد
که اگر پای فشاریم بر این بیداری
صبح بایست زنم در پی حلوا باشد!

برای تو که اتاق مطالعه ات، میز تحریرت و برنامه هفتگی مدرسه ات موزه من شد و تو از درد خود را کشتی

2011-01-09T18:55:00.001-05:00

وقتی حادثه ای، خبری، چیزی ده ها بار اشک به چشمانت می آورد، وقتی هر مطلبی درباره آن باشد می خوانی و کامنت می گذاری یعنی باید از آن بنویسی تا دلت سبک شود تا کمی آرام بگیری.
برای خودم هم عجیب بود که چرا خودکشی علیرضا پهلوی اینقدر حالم را خراب کرد. چرا اینقدر گریه می کنم برایش. کسی که اینقدر دور و بی ربط و بی اهمیت بوده در زندگی ام. حالا که مطلب عباس معروفی را خواندم بهتر می فهمم چرا. مخلوطی از حس انزجار از خودم و مردمم و حکومتم، عذاب وجدان، همذات پنداری، احساس گناه، افسوس زیاد، خیلی زیاد، احساس استیصال و ناتوانی از تغییر مسیرزندگی تعداد زیادی از انسان هایی که زندگی شان رو به تباهی و مرگ است، شاید حتا زندگی خودم. خودم که هنوز نمی دانم مسیر زندگی ام را خودم انتخاب کرده ام یا به اجبار در آن افتاده ام. خودم که ده لایه ام و می دانم باید این آرزو را به گور ببرم که از این لایه ها بیرون بیایم و خودم باشم. خودم که حتا نمی توانم از بغضی که گلویم را به شدت فشار می دهد بی پرده حرف بزنم؛ ... یا همین عباس معروفی بی پناه افتاده در آن گوشه دنیا، مهرانگیز کار تنها و در انزوا در گوشه خانه...

اصلن سیاسی ها و حقوق بشری ها به کنار؛ سوسن و هایده و مهستی و ویگن و ده ها خواننده و نوازنده و رقصنده ای که یک شبه بی خانمان شدند ، صدای کسی درنیامد که بی شرف ها! مگر این آدمها چه گناهی کرده اند که باید برای همه عمر در تبعید باشند؟ عارمان می شود از حقوق اولیه یک رقاص و خواننده دفاع کنیم، انگار او حق کمتری از یک فعال سیاسی دارد. فعال سیاسی اگر زندان می رود، اگر تبعید می شود؛ خود این را مبارزه میداند و دیگران هم تقدیرش می کنند، اما خواننده ای که از کشورش تبعید می شود تمام زندگی اش و عشقش و هنرش نابود می شود بی هیچ نمودی و تقدیری .

هنوز نمی دانم در این پست میخواهم چه بنویسم و به کجا خاتمه اش بدهم. احتمالن سر و تهش ربطی به هم نخواهد داشت. اهمیتی ندارد.
گاهی که برای خودم آواز می خوانم، فکر می کنم چقدر خواندن برایم لذت بخش است و شاید (و خیلی بیشتر از شاید) اگردر این مملکت صدای زن، شیشه عمر دیوها نبود ، خواننده می شدم. اینجاست که برای همه زنان خواننده کشورم اشک میریزم. هر زن خواننده که در غربت میمیرد ، چه غربت وطن چه بیرون وطن، اشک میریزم ، تا چند روز. برای بداقبالی اش ، برای اینکه بزرگترین تاوان را پرداخته بی هیچ صدایی و همدردی و همدلی. هیچ کس نمی فهمد زنی که صدایش را دوست دارد و آواز را دوست دارد چه شکنجه ای را تحمل می کند؛ ولی همه زندان و شلاق را میفهمند.
عمر این آدم ها هیچ وقت برنمی گردد...
وقتی "سوسن " مُرد، فیلمی از او پخش شد که دستش شکسته و به گردنش آویزان بود، می گفتند آنقدر فقیر بوده که از عهده خرج درمان برنمی آمده و دستش کج جوش خورده. زنی کم سواد که تنها کاری که بلد بود آواز بود، و وقتی مجبور به فرار از کشورش شد به خاطر ندانستن زبان و نداشتن هیچ حمایتی ، مدتها در انزوا و به سختی زندگی کرد تا مرد. کسی دردش نگرفت، یک زن خواننده مرد، "سوسن کوری"مرد

اصلن مرگ های مردم ایران رعب انگیز است طبیعی نیست، اعدام است، سقوط هواپیما، سنگسار، خودکشی، کشتن ناموسی، انفجار مین، مردن از سرما در حال فرار از مرز، له شدن زیرماشین پلیس ، انفجار انتحاری در مسجد...

نمی دانم چرا هر روز که از خواب بیدار میشوم دنبال دلیلی برای کابوس های شب پیش می گردم؛ درست در میان یک کابوس بزرگ به دنیا آمدم و بزرگ شدم

بخش هایی از مطلب عباس معروفی که قابل تامل و در عین حال تکان دهنده است را می آورم ولی حتمن کلش را بخوانید. کمی هم هراس خود این آدم را می بینم در نوشته اش. انگار خودش هم به خودکشی فکر کرده باشد، انگار دلش از مردم کشورش گرفته باشد که "یک نفر دارد می کند جان" در گوشه ای از دنیا، در تبعید؛ و کسی حالش را نمی پرسد تا آن زمان که خودش را بکشد. بخوانید:

جوان تحصیل‌کرده‌ای از وطنم، پس از سال‌ها زندگی در غربت و انزوا، خودش را کشته است. و من برای این که اندوه یادش را در خودم بکاهم می‌نویسم. می‌نویسم تا در ذهن مخاطبانم پرسش ایجاد کنم. می‌نویسم تا بپرسم مسئول این مرگ ایرانشناس ایرانی کیست؟ می‌نویسم تا باری را از شانه‌‌ام بر شانه‌های شما بسُرانم تا همراهی‌ام کنید. می‌نویسم تا بیش‌تر رنج نبرم. فقط برای تنهایی‌ها و انزوا و علامت‌های ممنوعی که یک انسان را به مسلخ برد می‌نویسم. من غمگینم و برای تنهایی و انزوای این آدم می‌نویسم.به گوهر انسانی‌اش فکر می‌کنم، به کودک درونش، به شادی‌هایش، به آرزوهایش، به زمانی که در کودکی آواره شد و هرگز ندانست چرا مِهر پدری و عاطفه‌ی مادری، آن هیاهوها، آن تکریم‌ها، چرا یکباره به نکبت و ذلت بدل شد.

از خودم می‌پرسم این جوان تحصیلکرده‌ی ایرانی که از دانشگاه هاروارد دکترای ایران‌شناسی گرفته، چرا تاکنون کسی به سراغش نرفته تا از او بپرسد که چی در چنته دارد، از ایران چه می‌داند، چه امیدها و راهکارهایی دارد، چقدر از آنچه خوانده و نوشته و آموخته به کار دیگران می‌آید. پایان‌نامه‌اش درباره‌ی چیست و چرا تاکنون کسی، رسانه‌ای از او نپرسیده نظرش درباره‌ی ایران چه بوده است؟
آیا این پسر شاه بودن جنایتی بوده است که کسی تاکنون از او برای تدریس یا مصاحبه یا تحقیق دعوت به کار و همکاری نکرده؟ آیا خانواده‌اش او را پنهان کرده‌اند؟ آیا این هراس وجود داشته که او در کنار برادر بزرگش به مقایسه کشیده می‌شود و بلندتر به نظر می‌آید؟

پ.ن. همانطور که هرگاه به مرگ های مظلومانه ایرانی ها فکر می کنم تصویر سوسن و دلکش به ذهنم می آید، وقتی به زندگی های مظلومانه ایرانی ها فکر می کنم یاد عباس معروفی و مهرانگیز کار می افتم و جالب است که هردویشان درباره خودکشی علیرضا پهلوی نوشته اند. در نوشته مهرانگیز کار این درد و حس مشترک با این جوان شوربخت خیلی واضح تر است.دردناک است! کسی نمی تواند درک کند این دو نفر این روزها چه حسی دارند:

تا دو سه روز پیش علیرضا پهلوی فقط همشهری بوستونی من بود که هرگز با وجود پرسه زدن های بسیار در بوستون و کافه هایش، او را ندیده بودم. ایکاش دیده بودم و به او می گفتم همه ی ما تاج و تخت از دست داده ایم. همه ی ما به ناحق فحش خورده ایم و تاکید می کردم به ما شبیخون زده اند و ما همچون همه ی قربانیان شبیخون فقط هنگامی آرام می گیریم که با هم بنشینیم و در پناهگاه با هم گپ بزنیم. علیرضا پهلوی پس از مرگ، گوئی عضوی از خانواده ام شده است که بیشتر زنده اش می پندارم تا مرده.احساس می کنم خویشاوندی را از کف داده ام. در نهان با او حرف می زنم. تبعید هولناک است. شاه و گدا در تبعید از درد مشترکی رنج می برند. در تبعید شاهان همان اندازه توجه و اعتنا گدائی می کنند که گدایان. تبعیدی در هر موقعیتی که هست تنهاست.
من می مانم با این حسرت جانکاه که چرا در دوقدمی علیرضا نتوانسته ام اشکهای تنهائی ام را با او تقسیم کنم. چرا نتوانسته ام با او در کوچه های تبعید همقدم بشوم و برایش بگویم اندر فواید دشمن مشترک که همواره در تاریخ اثرگذار شده و حلقه های زنجیر اسیران را به هم پیوند زده تا جائی که برای حسرت از دست رفته ها جائی باقی نگذاشته. دخترم را که سالهاست در تبعید به گناهان ناکرده ی پدر و مادر، زندانی شده و از دیدار پدر محروم مانده بدرقه کرده ام. او محکوم است برای گذران یک زندگی تحمیلی و دور از ایران از ایالتی به ایالتی و از کشوری به کشوری کوچ کند. ساعتی پیش او را شاید برای دهمین بار به سمت و سوی اقلیمی سوای زادگاهش بدرقه کردم و خود به پناهگاهم در بوستون بازگشتم و تلفنی به پدرش که محکوم است در ایران بماند و بمیرد و رنگ فرزندانش را نبیند خبر دادم که کوچ دیگری انجام شد

به یاد شهلا و چای و کارت تلفنش

2010-12-06T21:59:00.000-05:00

یادی از شهلا و چای و کارت تلفنی که تعارفمان کرد و آواز ترکی که برایمان خواند
از خاطرات بندعمومی اوین که در مجله زنان چاپ شد بخش هایی که مربوط به شهلا بود را جدا کردم. آن شماره مجله فروش خوبی داشت و خیلی ها گفتند تصویر واضح و شاید دور از انتظاری از زندان زنان داده ام

29 فروردین 1386
دیروز گزارشم و در واقع خاطرات بند عمومی را در جلسه گروه گزارش مجله زنان خواندم و یهو وسطش گریه م گرفت. تعجب کردم. خیلی بدم میاد که گریه ام دست خودم نیست ولی این بار اصلا فکرش را هم نمی کردم. به قسمتی که نقل قول شهلا جاهد بود که "بالاخره یک روز سه شنبه مرا می برند و همه چیز تمام می شود " که رسیدم دیگه حتی یک کلمه هم نتونستم بگم. منی که حتا یه قطره اشک تو زندان نریختم، به جز بعد از برگشتن از اولین بازجویی که فشار روحی خیلی شدید بهم وارد شده بود.

18 اردیبهشت 86

در پشت سرمان بسته می شود و تحویل شهلا جاهد می شویم. شهلا بلوز و دامن پوشیده و موهایش را پشت سرش بسته است. خسته ولی کنجکاو به نظر می رسد . سرتاپای ما را ورانداز می کند. تعجب می کنم که چرا سوالی نمی پرسد و البته بعدا می فهمم از قبل اطلاعات بهش رسیده است. کنار پله دو تلفن کارتی خودنمایی می کند و ما که در سه روز گذشته فقط چند ثانیه با خانواده هایمان صحبت کرده ایم هیجان زده به سمت تلفن می رویم که شهلا می گوید تلفن این وقت شب قطع است و باید تا فردا صبح صبر کنیم.
.شهلا برمیگردد و بعد از پرسیدن سن ما؛ ما را به طبقه پایین می برد.بند 3.

پایین پله دختری با چشمانی سرخ از گریه نشسته و شهلا که از کنارش رد می شود دستی برشانه اش می زند و ترانه ای عاشقانه ( از میان ترانه های بی شمار ترکی و فارسی که روز بعد هم برایمان می خواند) برایش زمزمه می کند؛ با تمام سعیی که می کنم نمی توانم این ترانه را بیش از چند ساعت در ذهن نگاه دارم اما همین کافی است که بفهمم درد دخترک چیست.شهلا جاهد را خاله شهلا صدا می زنند و از حرفهایشان می شود فهمید که شهلا آنجا تقریبا همه کاره است و بقیه برای کارهایشان از او اجازه یا راهنمایی می گیرند. قتلی ها معمولا در این بندنگهداری نمی شوند و احتمالا شهلا را به خاطر حسن رفتار به آنجا آورده اند. ما را به اتاقی می برد که باید شب را در آنجا بگذرانیم. اتاقها و در واقع سلولها در ندارند و پرده ای بزرگ بر سردرهلالی شان آویزان است که بیشتر اتاقها پرده را دو طرف درگاه جمع کرده اند .اینکه نمی دانم شهلا قاتل همسراول ناصرمحمدخانی بوده یا نه باعث می شود در رفتارم سرگردان و گیج باشم گرچه از کلیت شخصیتش و روحیه عاشقانه اش خوشم می آید.در راه به او می گوییم دوست و همکار رویا کریمی مجدیم و محبوبه عباسقلی زاده که او هم ، زمانی هم بند شهلا بوده . این باعث می شود نظرش عوض شود و ما را به اتاق خودش ببرد. اتاق او یکی از 5-6 اتاق 20 متری است که در کنار راهروی L مانندی قرار دارد. پنجره ای یک متری گوشه دیوار است .تختهای سه طبقه دور تا دور اتاقند و چند تا تخت خالی که پتویی روی آن پهن شده، دور از هم هست که ما باید روی آنها بخوابیم. ملحفه های رنگی تمیز چین دار از کناره تختها آویزان است.و پایین هر تخت یک تشکچه پهن شده. با ورود ما سرها یکی یکی از زیر پتوها بیرون می آید تا تازه واردین را وارسی کند.

شهلا سفره کوچک رنگینی پهن کرده ، تن ماهی و کاهوی تازه ومیوه...در بشقابهای چینی. تعارف می کند تشکر می کنیم و می گوییم در اعتصاب غذا هستیم .برایمان چای می ریزد در فنجانهای کوچک چینی و فنجان خودش را هم که در مقیاس ترکی است نشان می دهد که حواسمان باشد اشتباهی ننوشیم تخت شهلا طبقه اول است و دور تا دور تختش پرده ای به رنگ روشن کشیده . من که قبلا شنیده بودم در و دیوار تختش پر از عکسهای ناصر محمدخانی است خیلی کنجکاوم داخل آن را ببینم می خواهم ازش درباره جریان قتل سوال کنم و اینکه آیا واقعا او قاتل لاله بوده یا نه ولی از این می ترسم که باعث ناراحتی اش شود و رفتارملایمش تغییر کند. ترجیح می دهم فعلا سکوت کنم . شهلا میگوید مجله زنان به زندان می آید ولی با چند ماه تاخیر. می گویم رفتم بیرون به مسئول اشتراک مجله می گویم.
...
به اتاق که می رسیم شهلا هنوز بیدار است. از شهلا سراغ چند تا از زندانی های معروف را که وکلای مدافع حقوق زنان دارند می گیریم و او که بهتر از خودمان می داند دنبال چه هستیم اسم تک تکشان را می گوید: اکرم قویدل، اشرف کلهر، کبری رحمانپورو ... می پرسد:" آن کسی که شما را بازرسی بدنی کرد اکرم قویدل بود"
با زارا و مریم درباره پرونده آنها بحث می کنیم و فکر می کنیم دیگر چه کسانی در زندان اوین هستند که؛ شهلا بدون مقدمه برمی گردد و با تلخی و کمی خشم می گوید اینجا برای شما مثل اردو است. جا می خورم. راست می گوید ظاهر ما اصلا ناراحت و ناراضی به نظر نمی آید و حتی از این همه کشف و تجربه جدید در یک روز هیجانزده هم هستیم. خودم را سرزنش می کنم و تا لحظه آخر ،جمله او را فراموش نمی کنم و در رفتارم احتیاط بیشتری به خرج می دهم

شهلا کارت تلفنش را به ما می دهد و هر چه اصرار می کنیم پولش را بدهیم قبول نمی کند. اما مشکل تازه شروع می شود. اینجا وقت تلفن هرکس ثابت و مشخص است. یک برگه در کنار هر دستگاه تلفن است که ساعت تلفن هر اتاق را مشخص کرده است و اگر کسی در غیر آن ساعت زنگ بزند کمترین مجازاتش یک کلیک روی دکمه قطع تلفن است و فحش و دعوا هم سرجایش. مگر اینکه وقت خریده باشی. خوشبختانه کلید حل مشکلات به دادمان می رسد، با یک تذکر خاله شهلا، دریا شکافته می شود و به پای دستگاه تلفن می رسیم. به وکیل و خانواده هایمان زنگ می زنیم

لیلا نانها را تقسیم می کند و جیره هرکس را می دهد . برای ما نمی گذارد. شهلا می گوید" تو کاری نداشته باش سهمشان را بده خواستند می خورند نخواستند نمی خورند"..
شهلا به لیلا می گوید از اتاق کناری ضبط را بگیرد بیاورد. یک نوار ترکی می گذارد و خودش هم با آن شروع به خواندن می کند. قشنگ می خواند. می آید کنار تختش می نشیند.ظاهرا با خودش زمزمه می کند ولی مخاطبش ما هستیم:" یک روز سه شنبه بالاخره می آیند و می برندم، و همه چیز تمام می شود". مریم می پرسد رضایت نمی دهند؟" اگر هم بدهند پای چوبه دار می دهند". بالش را در آغوش می فشارد وآهی می کشد و می گوید " که چقدر دوست داشتم بازهم ناصر را بغل بگیرم..." تلویزیون روی یخچال روشن است و سریال نشان می دهد. هرچند اتاق یک تلویزیون و یخچال دارند. نگاهی به قالیچه وسط اتاق می اندازم و ملحفه های نو و خوشرنگ تشکها. به شهلا می گویم از نظر امکانات رفاهی مشکل زیادی ندارید نه؟ شهلا می گوید:" مشکل ما خودمانیم. مشکل، خوابیدن و زندگی کردن حداقل 15 نفر در یک اتاق است مشکل، ناسازگاری ما با هم است"
...
شهلا در فروشگاه حسابی سرش شلوغ است و نمی توانم ازش خداحافظی کنم

پس ازش خداحافظی هم نکرده بودم، چه نمک نشناس! این جمله اش که "اگر هم رضایت بدهند پای چوبه دار می دهند" در ذهنم مانده. مطمئنم همیشه فکر می کرده باید تا پای چوبه دار برود ولی بالای دار نخواهد رفت. حرفهایش اینطور یادم است که خانواده لاله برای شکستن و تحقیرش حتمن او را تا پای چوبه دار می برند ولی چون می دانست اعدام نخواهد شد مغرورانه میخواست نقشه آنها برای خردکردنش را نقش بر آب کند و فکر کنم با لجبازی و غرور مجبور شد تا آخر همین نقش را بازی کند؛ نقش یک مغرورِ تن داده به تقدیر . مجبور شد به روی خودش نیاورد که رودست خورده است، مطمئنم لحظات آخر وقتی دید بازی عوض شد در چنان شوکی بوده که قدرت نداشته هیچ راه جدیدی پیدا کند، محمدخانی چنان اطمینانی به او داده بوده که اصلن به تغییر سناریو فکر هم نکرده، حتا فکر نکرده اگر واقعن خواستند اعدامم کند چه کنم؟

فکر می کنم کاش لااقل نامه ای می نوشت و همه چیز را توضیح می داد. کاش لااقل زندگی خودش را می نوشت. کاش در این همه مدت یک نفر خاطراتش را می نوشت.

پ.ن. کامنت یکی از خوانندگان (اولین و فعلن تنها کامنت) باعث شد که یک توضیح بدهم. موقع نوشتن گزارش برای مجله زنان جمله شهلا یادم بود که گفت مجله زنان به زندان می آید و چون می دانستم فعالان زنان حالا حالاها با اوین سروکار دارند و شهلا می توانست کمک زیادی برای انها باشد (و واقعن هم بود) ترجیح دادم به بخش های منفی شخصیت شهلا کم و غیر مستقیم اشاره کنم. حقیقت این بود که شهلا از بعضی از زندانیان رسمن بیگاری می کشید و با پولی که به حسابش واریز می شد برای خودش امپراطوری داشت. مثلن لیلا که توصیفش را کردم لباس هایش را می شست. نمی دانم چرا با فعالان زنان خوب بود، یا برای همان حس غرور و خودپسندی اش بود که روزنامه نگارها درباره اش بنویسند یا برای اینکه برای آزادی اش تلاش کنند.

البته همه این اخلاق های بد او باعث نمی شود حسم نسبت به او عوض شود. درباره خیلی دیگر از زنان زندانی هم. اکثرشان زنانی بودند که از زنان معمولی که تمام عمر توسری می خورند جسورتر بوده اند و بلندپروازتر و شهلا از بلندپروازترینشان.

آسمان خوش رنگ

2010-11-29T08:38:00.000-05:00

بالاخره فرصت شد ماجرای پست قبل را بنویسم.
اول به کسانی که با دیدن "آزار جنسی" تصویر آزار فیزیکی و تجاوز فیزیکی در ذهنشان مجسم شد باید بگویم این ذهنیت به کل غلط است نه فقط در این مورد بلکه در اکثر موارد. نود درصد و بلکه بیشترموارد آزارهای جنسی؛ شامل آزارهای کلامی، رفتاری هستند و غیر فیزیکی : فحش های جنسی، متلک، تحقیر جنسی، کلیشه های جنسیتی در صحبت کردن، توصیفات و حتا تعریف هایی که بار جنسی دارند، رفتارهای تجاوزگرانه که ممکن است در جمعی ده نفره فقط آزاردهنده و زن مخاطب او متوجه شوند؛ اینها همه و همه آزار جنسی محسوب می شوند که گاه حتا نزدیک ترین فرد به زن(از نظر فیزیکی) هم متوجه نمی شود که در همین لحظه بغل دستی اش آزار جنسی دید.

جریان این شکایت من هم این بود که من می خواستم یک آپارتمان ،که به نسبت محل و امکاناتش ارزان بود، از یک پسر پاکستانی بگیرم. ده بار قرار گذاشت و کنسل کرد. سوالات بی ربط از ملیت و رشته و ... می پرسید، کارش شده بود با دست پیش کشیدن و با پا پس زدن. یعنی یک بار می گفت خانه را به شما می دهم و بیایید صحیت کنید و بعد که می رفتم می گفت باید با دوستم صحبت کنم چون او هم این خانه را می خواهد. در یکی از ای میلهایش به طور خیلی رندانه و زیرکانه گفته بود شما چه کار دیگری ممکن است برای راضی و متقاعد کردن من انجام دهید؟
خوشبختانه لازم نبود مثل ایران حجب و حیا به خرج بدهم و خودم را به خریت و نفهمیدن بزنم؛ و با اینکه اصلن اشاره مستقیمی نکرده بود بهش ای میل زدم که من از شما به اتهام توهین و آزار جنسی به دانشگاه و پلیس شکایت می کنم (او هم از دانشجوهای کنکوردیا بود و حتمن این مساله برایش دردسرساز می شد).
این که بلافاصله ای میل زد و گفت من مسلمانم و شما اشتباه متوجه شدید یک طرف لذت قضیه بود، و لذت اعتماد به نفسی که موقع ای میل زدن داشتم یک طرف.
اگر در چنین مواقعی به یک مرد ایرانی بگویی ازت شکایت می کنم چنان پوزخندی بهت می زند و متلکی می اندازد که ده بار از متلک اولیه بدتر است.
البته به توصیه چند تا از دوستان از شکایت منصرف شدم، چون به سختی می شد از جمله های معمولی او آزار جنسی را استنباط کرد گرچه همه زنانی که جمله را برایشان خواندم مطمئن بودند که منظور پسر همین بوده. یعنی قانون آزار جنسی هنوز کامل نیست ولی سایه مجازات بر سر آزاردهنده هست و همین بازدارنده است.

چند روز پیش پسره را در خیابان دیدم اگر ایران بود قلبم می زد و حالم بد می شد ولی این بار او سرش را پایین انداخت و به سرعت دور شد.
خوشبختانه زیر یک آسمان دیگر هستم.

آسمانی دیگر

2010-11-26T23:30:00.000-05:00

برای اولین بار می خواهم خارج از ایران ،در مونترال، یک "آزار و خشونت جنسی" علیه خودم را گزارش کنم. اعتماد به نفسم خیلی بیشتر از ایران و استرسم کمتر از ایران است. ولی نمی توانم انکار کنم که ته دلم نگرانم آسمان اینجا هم همان رنگ باشد.

صد سال تنهایی

2010-11-15T07:48:00.000-05:00

حدود چهل سال پیش ،روستای دولت آباد (خرم دره) در نزدیکی چناران. تعدادی دختر و پسر پیشاهنگ، کلاسی دایر می کنند که اهالی روستا را باسواد کنند. دخترخاله مادرم با شوق و ذوق فراوان و با داشتن یکی دو بچه سر همین کلاس می نشیند تا باسواد شود. معلوم نیست برای گزارش کار یا برای انتشار خبری در روزنامه یا به دلیل دیگری، عکسی از شاگردان این کلاس گرفته می شود. شب که دخترخاله به خانه برمی گردد شوهر او را زیر مشت و لگد و فحش می گیرد که چرا بی آبرویی کرده و عکسش را گرفته اند. تا چندین روز کتک می خورد و گوشه خانه میافتد و کسی جرات نداشته به دادش برسد. برای همیشه معلول می شود و خانه نشین و بعد از بیست سال با تحمل زجر و درد زیاد می میرد.
مادرم می گوید او از شوهرش، که پسرعمویش بوده و چندین سال بزرگتر از خودش، متنفر بود و او را به زور شوهر داده بودند.همیشه می گفته این بچه های من زنازاده اند چون من هیچ وقت بله نگفتم. پدرش به جای او سر سفره عقد بله را گفته بوده.

برنامه های پربار روز ازدواج

2010-11-08T06:32:00.001-05:00

ساعت 8:45 صبح. دوشنبه 17 آبان 1389 "روز ازدواج" و "روز بدون طلاق" رادیو سلامت.
موضوع برنامه :ازدواج

خانم گوینده:
ضرب المثل های ملل درباره ازدواج :
زن مطیع سعادتمند است
زن مطیع فرمانروای قلب شوهرش است
...
عشق، سپیده دم ازدواج و ازدواج، غروب عشق است

این الان یعنی تبلیغ و تشویق ازدواج؟ یعنی فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی؟

پیشنهادی برای هفته ازدواج برابر

2010-11-04T12:18:00.000-04:00

هفته آینده را "هفته ازدواج" نامگذاری کرده اند. ازدواج موفق و شاد جزو آرزوهای اکثر جوانان ایرانی است،از دختر و پسر. اما این زوج های عاشق ؛ با هزار امید و آرزو برای آینده ای بهتر و دوشادوش هم، پای قراردادی را امضا می کنند که کمتر نشانی از برابری و مشارکت و عشق در آن است. قراردادی که دست کم نیمی از حقوق انسانی و شهروندی یک طرف قرارداد از او گرفته می شود و به زورِ قانون به دیگری داده می شود و هیچ یک از دو طرف هم نمی توانند قاعده را بر هم بزنند چون "ازدواج" در قانون ما در زمره "معاملات" است و خرید و فروش: نفقه می گیری پس باید تمکین کنی و هر زمان همسرت تمایل داشت و تو نداشتی باید به خواست او تن بدهی، حق حبس* داری، پس تا مهریه ات را نگرفته ای می توانی با همسرت هم بستر نشوی، ریاست خانواده بر عهده توست پس تمام مال و اموال هم به نام توست و در ید اختیار تو؛ اجرت المثل می گیری، پس بی اجازه هم از خانه خارج نمی شوی. بله را از تو می گیرند ولی برای طلاق از تو بله نمی خواهند و خیلی لطف کنند مهرت را کف دستت می گذارند و راهی ات می کنند؛ با اراده و میل خود پای عقدنامه را امضا می کنی اما برای فسخ آن امضایت پشیزی ارزش ندارد، کسی حرفت را نمی شنود و پاسخت این است "نفقه ات را که می دهد پس برو زندگی کن" اگر با هزار مصیبت و گذشتن از همه حق و حقوق، خودت را هم برهانی فرزندانت را نمی توانی، ولایت قهری آنها با پدر و جد پدری است؛ وقتی بعد از چهل سال زندگی و آجر بر آجر گذاشتن صاحب خانه و زندگی می شوی، اگر بیوه و سیاهپوش شوهر شوی یک هشتم از نتیجه زحمتهای کل عمرت را با منت به تو می دهند و روانه ات می کنند.

جای شکرش باقی است که فرهنگ عمومی جامعه گاهی پیشرفته تر از این قوانین است و به ویژه زوج های جوان این مسائل را حتا به مخیله خود هم راه نمی دهند. اما کیست که نداند همیشه وقتی قانونی راه را برای ظلم و ستم باز می گذارد، و چه بسا تشویق می کند، افرادی هم یافت می شوند که از آن بهره ببرند و یکه تازی کنند.

هفته ازدواج چه سببی برای جشن و خوشحالی دارد وقتی حجم عظیمی از این ازدواج ها به دلیل قوانین و فرهنگ غلطی که مدام تکثیر و منتشر می شود به سرعت با شکست مواجه می شوند و طلاق های خاموش و واقعی را در پی دارد؟ روز بدون طلاق آرزوی شماست در حالی که تا قوانین خانواده برابر و عادلانه نباشد هر ازدواجی مصداق اولین خشت کج است که نتیجه ای جز ویرانی دیر یا زود دیوار کج ندارد.

جوانان آزادی خواه و برابری طلب ایران، پیش از آنکه برابری و آزادی را از حکومت خواستار باشند باید در زندگی فردی خود و در اجتماع اولیه ای که در آن زندگی می کنند یعنی خانواده دموکراسی و برابری را برقرار کنند و این مجموع خانواده های برابر و آزاد ، بی شک کشوری آزاد را در پی خواهد داشت.

پیشنهاد می کنم به جای "هفته ازدواج" ، "هفته ازدواج برابر" را جشن بگیریم و به امید قوانین برابر برای نهاد خانواده ، حقوق دریغ شده زنان را با مراجعه به دفاتر ثبت اسناد رسمی و به وسیله تنظیم وکالتنامه طلاق و ... لااقل به صورت موردی احیا کنیم. به امید روزی که ایران دیگر جزو معدود کشورهایی نباشد که زن در آن از حق ابتدایی انسانی خود یعنی اراده آزاد در خروج از رابطه زوجیت محروم است و قدرتی ناچیز در خانواده دارد.

تا این لحظه چند زوج اعلام آمادگی کرده اند تا در هفته آینده ( اکثرن روز دوشنبه که روز بدون طلاق نامگذاری شده) با مراجعه به دفترخانه های ثبت اسناد رسمی حق طلاق و دیگر بندهای ازدواج برابر را ثبت کنند. شما هم می توانید با لینک به این مطلب یا نوشتن مطلب دیگری به قلم خودتان دیگران را به این کار تشویق کنید.

این کار زمان زیادی از زوج های عزیز نمی گیرد. متن حقوقی آن مشخص و معلوم است و فقط نیاز به وارد کردن نام زوجین و آدرس آنها دارد. شما با کارت ملی و شناسنامه و البته عقدنامه، به دفترخانه مراجعه می کنید و پای چند برگه را امضا می کنید. حدود یک ساعت وقت می گیرد. یک فعالیت مدنی آسان، بی هزینه(البته به جز اندکی هزینه ریالی)، قانونی و مشروع برای احقاق حقوق انسانی و شهروندی نیمی از جامعه!

توضیح: تمام دفاتر ثبت اسناد رسمی موطف و مکلف به ثبت این سند هستند و امتناع از آن تخلف محسوب می شود و موجب پیگرد قانونی است، اما برای جلوگیری از اتلاف وقت و انجام سریعتر کار به آدرس هایی که در بخش دفترخانه های سایت هم سری معرفی و پیشنهاد شده مراجعه نمایید.

پ.ن. دوستان خارج کشور هم می توانند به سفارتخانه های ایران مراجعه کنند و برای تنظیم این وکالتنامه تقاضا بدهند.کار شما خیلی معنا خواهد داشت، به خصوص اگر در کشوری آزاد باشید که قوانین خانواده متضمن برابری زن و مرد است. خیلی دوست دارم تجربه کسانی که این کار را می کنند بشنوم.

پ.پ.ن. دوستانی که درباره متن این شروط پرسیده بودند به سایت هم سری و مطلب شروط ضمن عقد به زبان ساده مراجعه کنند.و این هم نمونه واقعی از این سند که در سایت هم سری منتشر شده است.

اگر مایل به این کار بودید لطفن ای میل بزنید تا ببشتر راهنمایی شوید.

*حق حبس حقی است که به موجب آن زن می تواند تا زمانی که همسرش مهریه او را پرداخت نکرده از نزدیکی با او خودداری کند و ناشزه هم شناخته نشود و شوهر همچنان موظف به پرداخت نفقه خواهد بود.

نمایه پیام هاجر

2010-10-31T00:21:00.000-04:00

نشریه پیام هاجر قصد دارد نشریه را نمایه (ایندکس) کند(فعلش همینه؟) تا با کلیدواژهایی قابل مرتب شدن و جستجو باشد؛ و به یک مشاور و یک اجرا کننده نیاز دارد (ترجیحن خیّر ). می خواهند ببینند چه نرم افزاری بهتر و مناسب تر است و بدون داشتن فایل وورد مطالب میشود از آن استفاده کرد. کل مجله ها اسکن شده اند .
پیام هاجر جزو نشریات خوب و مهم ایران بوده که 22 سال منتشر شد و مطالب جالبی برای تحقیق دارد. حیف است که از دسترس محققان دور باشد. اگر کمکی از دستتان برمی اید به من ای میل بزنید.
nasrinafzali@gmail.com

احمدی نژادیسم

2010-10-10T14:48:00.000-04:00

معلم کلاس زبانم یک پسر جوان است که در بلژیک درس خوانده و اینطور که خودش می گوید پناهندگی سیاسی گرفته ولی الان برای مدتی آمده ایران . همیشه از اوضاع سیاسی و مسئولان کشور به خصوص احمدی نژاد شاکی است و بدوبیراه می گوید، طوری که گاهی ما بهش می گوییم بی خیال! می اندازندت بیرون با این حرفهایت .
امروز بحث صهیونیسم پیش آمد گفت البته همه حرفهای احمدی نژاد هم بد نیست. مثلن حرفش درباره یهودی ها کاملن درست است. یهودی ها آدم های عوضی، رباخوار و پستی هستند. سیستم بهره بانکی و سود را آنها راه انداخته اند و مردم اروپا از آنها متنفرند؛ بعد به عنوان کلمه و ترکیبات تازه " یهودی کثیف" بهمان یاد داد.

اقدام علیه امنیت نظام

2010-10-10T05:07:00.000-04:00

یک مسئول مهم، خیلی مهم، امروز تعریف می کرد:

" خانمی به دفترخانه ای مراجعه کرده بود که اقرار کند باکره نیست (به خاطر این جمله ازم عذرخواهی کرد) .سردفتر از من پرسید چکار کنم؟ گفتم چون اقرار "علیه" خودش است نافذ است و موردی ندارد ولی من اگر جای تو بودم به او می گفتم در حضور پدرت باید اقرار بنویسی. چون احتمالن می خواست از کشور خارج شود و نیاز به اجازه شوهر یا پدرش داشت"

و با ژست مغرور و فاتحانه ای گفت من آن سردفتر را از یک مشکل احتمالی نجات دادم .چون ممکن بود بعدن پدرش مدعی شود و از آن سردفتر شکایت کند.

نکته اول اینکه این صحبت ایشان غلط است و به عنوان یک حقوقدان و مجری قانون، باعث تاسف است که نمی داند در بحث اجازه خروج از کشور فقط تاهل زن مطرح است و اگر زنی متاهل باشد به خاطر بحث "لزوم تمکین زن از شوهر" باید برای خروج از کشور اجازه همسرش را داشته باشد و اگر مجرد باشد و بالای 18 سال نیازی به اجازه پدر ندارد. احتمالن این خانم قصد ازدواج موقت داشته که برای آن، در صورت باکره بودن زن ، اجازه پدر نیاز است .
ولی نکته دوم و دردناک مساله این است که در جامعه مردسالار همه قیم و صاحب اختیار و مصلحت شناس زنان می شوند. مردسالاران همه جا هوای یکدیگر و مصلحت کل سیستم مردسالاری را دارند. حتا زمانی که زنی با استفاده از حق ساده شهروندی خود علیه خودش اقرار می کند باز مشکوک است و باید مطمئن شد قصد هیچ گونه زیرابی رفتن، دور زدن و اقدام علیه امنیت نظام مردسالاری را ندارد. حتا وقتی "پدر " حضور ندارد "دیگر مردان" منافع او را حفظ می کنند تا به مالکیت او بر "بکارت" دخترش خللی وارد نشود. فقط با امضای پدر "بکارت" دختر به تملک مرد دیگری درمی آید.

گاهی که می گویم رفتارهایی که در ایران با زن ها می شود گاه حتا قابل مقایسه با برده های سیاه پوست نیست می گویند اغراق می کنی.

یعنی میشود به مامان ها هم "خیلی" خوش بگذرد؟

2010-10-02T06:04:00.000-04:00

دیروز روز جهانی سالمندان بود. مادرم را از طرف یک موسسه ای (فکر کنم مربوط به طرح منزلت شهرداری ها باشد) برده بودند باغی در اطراف مشهد و برایشان جشن گرفته بودند. پرسیدم خوش گذشت؟ از ته دل گفت:" خیلی". کم پیش می آید مامانم (و مامان ها) خیلی بهشان خوش بگذرد. یا باید درگیر پخت و پز و رفت و روب و شستشو باشند یا مواظب حجاب و عفافشان و همیشه باید شاهد فوتبال و آب تنی و حال کردن مردها باشند و حسرت بخورند. ولی انگار برای جمع های مسن اوضاع بهتر است. می گفت گروه ارکستر آورده بودند و آهنگ های شاد می زدند و مردها می رقصیدند . کمی بعد زن ها هم قر در کمرشان جمع شده و مسئولان مجبور می شوند چادری بزنند که زن ها هم بتوانند آن طرفش برقصند.

2010-09-08T14:52:00.000-04:00

شما یادتون نمیاد، زمان بچگی ما، قورباغه* و مرغ** هم حجاب داشتند.

* قصه های خاله قورباغه
** خونه مادربزرگه

تحریف فمینیستی زهرا رهنورد

2010-08-17T14:19:00.000-04:00

رهنورد خیلی صریح گفته که معتقد به حجاب اجباری و تعیین نوع و شکل پوشش زنان است ؛ چیزی که حق اولیه هر انسان است و هیچ دولت و نهادی حق ندارد به هر دلیل چه مذهبی چه هر ایئولوژی دیگری دخالتی در آن داشته باشد. او صراحتن گفته دولت باید در این حق بدیهی با تعیین قانون دخالت کند و فقط مشکلش این است که زنان را شلاق نزنند و گشت ارشاد در خیابان نباشد.
حال جالب است که سایت "مدرسه فمینیستی" تیتر زده که "معتقد به حجاب با عشق و انتخاب هستم " (تیتر سایت جرس که اصل گفتگو در آن منتشر شده چیز دیگری است). نگرش پشت این تیتر در یک سایت فمینیستی که قاعدتن باید منتقد ، پرسشگر و شفاف باشد برایم جالب است.

رهنورد: من قائل به حجاب باعشق وشناخت هستم.همانطور که خودم برگزیدم.من قائل به این هستم که به طور فرهنگی حجاب شناخته شود وبا عشق قبول شود.
مصاحبه کننده: یعنی از سوی حاکمیت هیچ اجباری نباید به شهروندان بر سر حجاب تحمیل شود؟

رهنورد: حاکمیت می تواند یک نظام و چارچوبی را برای این در نظر بگیرد. مثلا بگوید این قوانین من است مثل قوانین راهنمایی رانندگی. کسی اگر قوانین راهنمایی رانندگی را رعایت نکند شلاق نمی خورد زندان نمی رود و شیشه اتومبیلش را نمی شکنند. من معتقد به شناخت دین و دستورهایش هستم و با اجبار و سرکوب در هیچ حوزه ای موافقت وهمراهی ندارم.کما اینکه خودم این کار را کردم و از یک دختر بدون اعتقاد دینی وبی حجاب به حجاب رسیدم. حالا هم به همه می گویم باید با عشق قبول شود نه با زور واجبار.ضمنا با گشت ارشاد به هر شکلی از آن به شدت مخالف

این که حاکمیت، نظام و چارچوبی برای پوشش زنان مشخص کند و مثل قوانین راهنمایی رانندگی برای آن قانون تعیین کند چه طور می تواند مرتبط شود با این حرف ایشان که زنان حجاب را با عشق قبول کنند؟ ضمن این که وقتی می گوید "دین و دستور" یعنی معتقد است حجاب یک امر دینی و دستور دینی است در حالی که بحث های زیادی در این باره وجود دارد که آیا واقعن حجاب برای همه زنان در همه اعصار و همه شرایط است یا خیر.

در تمام مصاحبه های رهنورد، که اغلب (تا جایی که من دیدم همه) از سوی طرفداران و گاه ذوب شدگان در ایشان و موسوی و جنبش سبز بوده است، هیچ چالشی با او نمی شود و او هم نصف مصاحبه را به تعریف و تمجید از خودش و سوابقش می پردازد و در نصف دیگر از این دست نظرات، که اینبار درباره حجاب بیان کرده، می دهد ؛ ولی دریغ از کوچکترین ایراد و تردید و پرسشی از سوی مصاحبه کننده. اما از دوستان فمینیست انتظار بیشتری می رود که در این دام نیفتند. اگر در جلسات همگرایی با او به چالش و پرسش درباره حجاب و حجاب اجباری نمی پردازند لااقل حرف خودش را تحریف و تلطیف نکنند. رهنورد همین است که هست! او را نمی شود و نباید فمینیست و روشنفکرتر از اینی که هست نشان داد. دودش به چشم خودمان می رود.

تأثیر فمنیسم بر فروپاشی حکومتها: یکی از ده جلد کتابی که

2010-07-26T12:02:00.000-04:00

«پاتوق کتاب: «تأثیر فمنیسم بر فروپاشی حکومتها» نوشته براسیس کریستنسن با ترجمه و تلخیص آزاده وجدانی منتشر شد. این کتاب در واقع ترجمه بخشهایی از کتاب «اگر متفرق باشیم سقوط خواهیم کرد: اختلافات خانوادگی و شکست جامعه آمریکا» است که در سال 2006 در ایالات متحده آمریکا به چاپ رسیده است. نویسنده در این کتاب، به شیوه محققانه و با نثری شیوا، مشکلات جامعه را که به ضعف پیوندهای خانوادگی دچار شده است، بازگو می کند.
نویسنده کتاب با اشاره به واقعه یازده سپتامبر و نیاز به وحدت ملی برای مقابله با تروریسم ابراز می دارد که به دلیل تأثیرات گسترده فمینیسم بر زنان، کودکان و خانواده، ایجاد وحدت ملی در آمریکا هرگز میسر نخواهد شد. او در این کتاب با اشاره به وقایع چند سال اخیر از جمله حضور سربازان آمریکایی در عراق و افغانستان به نقد فمنیسم و پیامدهای آن می پردازد.

نویسنده کتاب، استاد دانشگاه یوتای جنوبی است که از او کتاب «آرمان شهر علیه خانواده» و مقالات بسیاری در موضوعات مختلف فرهنگی و ادبی در نشریات علمی به چاپ رسیده است.
کتاب «تأثیر فمینیسم بر فروپاشی حکومت ها» با ترجمه و تلخیص آزاده وجدانی در 176صفحه و ده فصل، با قیمت 16000 ریال به همت معاونت پژوهشی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها و دفتر نشر معارف روانه بازار کتاب شده است.
این کتاب یکی از ده جلد کتابی است که اداره مطالعات زنان و خانواده نهاد رهبری در دانشگاهها در جهت نقد برون دینی فمنیسم* و بررسی آثار مخرب این جریان در خاستگاه خود- یعنی آمریکا و اروپا- منتشر شده است.

* قبلن گفته بودم که شکست نقد درون دینی فمینیسم، مسئولان را به سوی نقدِ به قول خودشان برون دینی، و در واقع ترجمه (اغلب همراه با تحریف) نقدهای غربی ها کشانده است.
پ.ن. 176 صفحه- 1600 تومان!

کتاب های دیگر در همین زمینه:
فمنیسم؛ راه یا بی راه؟
تاثیر فمینیسم بر فرزندان
تاثیر فمینیسم بر دختران غرب
تاثیر فمینیسم بر فروپاشی حکومت ها
عریان کردن فمینیسم
فمینیسم
فمینیسم در آمریکا تا سال 2003 جلد اول
فمینیسم جهانی و چالشهای پیش رو

مرتبط:
چرا صاحبان قدرت مخالف فمینیسم هستند؟

سکس شاپ آن لاین برای مسلمان ها

2010-07-26T08:34:00.000-04:00

سکس شاپ آن لاین برای مسلمان ها در هلند راه اندازی شد.

آنچه كه عرضه می‌شود "حلال" است و طبق قوانین اسلامی از الکل و چربی خوک نیز در آن ها اثری نیست. به گزارش شبكه خبر مسیحیان فارسی زبان به نقل از شهرزاد، نخستین مغازه آنلاین فروش سکس-ابزار در هلند، گشایش یافت و مورد استقبال مسلمانان قرار گرفت، طوری که در چهار روز اول 70 هزار مراجعه کننده داشت. به گفته عبدالعزیز عورق (29 ساله) که این سکس شاپ اینترنتی را به راه انداخته است، در این مغازه وسایل مورد استفاده مردان و زنان، از جمله روغن ماساژ، کرم‌های مرطوب کننده و قرص‌های توان‌افزا، عرضه می‌شود. مجلات سکسی و وسایل خود ارضایی موجود نیست، بلکه آن چه عرضه می‌شود "حلال" است و طبق قوانین اسلامی از الکل و چربی خوک نیز در آن ها اثری نیست. عورق که خود یک مسلمان مومن است، می‌گوید که تاکنون مسلمانان با تهیه این گونه نیازمندی‌ها مشکل داشته اند. عبدل جبار، یکی از امامان مقیم هلند، می‌گوید که مشکلی با این سکس شاپ ندارد؛ چرا که تنها انواع روغن‌ها و کرم‌ها در آنجا عرضه می‌شوند که زندگی زناشویی را بهبود می‌بخشد و وسایل ارضای جنسی در آن به فروش نمی‌رسد

با مسئول یک موسسه آموزش سکس و مسائل جنسی صحبت می کردم می گفت یک بسته اموزشی ویژه جوانان مسلمان دارند. قرار شد ای میل بزنم تا برایم بفرستند. خیلی علاقمندم ببینم چه مباحثی دارد و چه فرقی با اموزش های رایج هلند دارد.

این بهترین دوست دختران

2010-07-25T13:06:00.000-04:00

آدم وقتی می بیند در کشورهای مترقی و برابری طلب هم هنوز کلیشه های جنسیتی وجود دارد نگران می شود که چند سال دیگر باید شاهد این تبعیض ها و نگاه های جنسیت زده باشیم؟
فیلم آموزشی موزه الماس آمستردام با این جمله شروع می شود که :" الماس! این بهترین دوست دختران و ابزار محکم مردان..." و زنی را نشان می دهد که دارد در آینه با قر و قمیش گوشواره الماسش را برانداز می کند و بعد هم توضیح می دهد در جراحی های بسیار ظریف و سفینه های فضایی، که طبعن حیطه کاری مردان است، هم از الماس استفاده می شود.
در دفترچه نظرات با خط درشت نوشتم و اعتراض کردم که می دانید اینطور حرف ها چه اثرات منفی روی ذهن دختران می گذارد و چه نتایجی به بار می آورد. فمینیست های هلند کجایند؟

پارادوکس ایرانی بودن در خارج از کشور

2010-07-18T02:47:00.001-04:00

پارادوکس بزرگی است، که فکر کنم اغلب ایرانی های خارج از کشور هم با آن مواجهند، که گاهی برای دفاع از مردم ایران و برای نشان دادن چهره انسانی تر از آنها مجبوری به نوعی از عملکرد جمهوری اسلامی دفاع کنی.
استاد دانشگاه آمستردام ، که سال ها در زمینه حقوق جنسی در کشورهای مختلف کار کرده است، می گفت در ایران زنان روسپی را سنگسار می کنند و از من پرسید چرا مردم شما از روسپی ها اینقدر متنفرند! متاسفانه غلبه احساسات منفی از هر دو طرف باعث شد نتوانم بهتر بحث کنم، از یک طرف از این خشمگین بودم که درباره ما و خود من به عنوان یک ایرانی چه فکر می کنند و از طرف دیگر عصبانی از این که دارم این عمل هولناک را اینطور توجیه می کنم که فقط در مورد زنان و مردان متاهل که رابطه خارج از ازدواج دارند اعمال می شود و کسانی که سنگ می زنند به این افراد اغلب مردم عادی نیستند(خودم می دانم که بالاخره ایرانی هستند)
یک دختر مصری وارد بحث شد و کمکم کرد. ولی او هم شرمنده بود که مجبور است در این مورد به من کمک کند.

حکومت مذهبی در خدمت مردسالاری است، گرچه مردسالاران غیر مذهبی و حتا ضدمذهب

2010-06-28T07:43:00.000-04:00

تماس تلفنی اول با شهر الف

- چی شد همه درساتو پاس کردی؟
- یکیشو افتادم.
- کدوم؟
- دینی
- دینی هم شد درس که تو افتادی؟
- دو روز واسش وقت داشتم و مطمئن بودم پاس میشه. علی شب مست کرده بود و دراز کشیده بود توی تخت. گفتم حتمن مثل همیشه می افته و تا صبح هیچی حالیش نیست و من درسمو می خونم. داشتم بلند بلند واسه خودم می خوندم که یهو بلند شد کتابو از دستم گرفت و شروع کرد فحش دادن که من راضی نیستم و تو غلط می کنی داری درس می خونی و ... بعد هم رفت کتابمو آتیش زد. فرداش هم جمعه بود و تا ظهر خونه بود. منتظر شدم تا بره بیرون و بعد راه افتادم در تک تک خونه همسایه ها را زدم که کتاب پیدا کنم. ولی تا اومدم بخونم دوباره برگشت خونه و نشد. آشغال
...

می دونم که آنقدر این جملات را راحت خواندید و برایتان طبیعی بود که متوجه تناقض درونی اش نشدید.
قانون کشور من و مذهب من به من اجازه داده که تصمیم بگیرم که زنم درس بخواند یا نه. من از این قانون استفاده می کنم. قانون کشور من و مذهب من گفته شراب خواری جرم و حرام است. گفته که گفته!ا من مست می کنم و کتاب دینی را آتش می زنم.

دومین تماس تلفنی با شهر ب

- نتیجه دادگاه چی شد؟
- میگه اگه مهریه بخواهی طلاقت میدم
- خب مگه طلاق نمی خواستی؟
- نه دیگه توی این سن، بعد سی سال زندگی، طلاق واسه چیمه؟ فقط بذاره برم بیرون با دوستام، بذاره برم پیش فامیلام.

تنها خواسته این زن همین است و مشکلش این است که شوهرش، که هیچ اعتقادی به مذهب و دستورات مذهبی ندارد و مخالف حکومت هم هست، طبق قانون همین حکومت و طبق همان دینی که به آن اعتقاد ندارد معتقد است و خود را "محق" می داند که بگوید همسر پنجاه ساله اش نباید بدون اجازه او هیچ جا برود، حتا خانواده اقوامش و همراه فرزندانش.ولی همین آدم ، حقی را که طبق همان قانون و مذهب به زن داده شده (مهریه، اجرت المثل، نفقه) را به راحتی زیر پا می گذارد و کسی ککش نمی گزد.

یعنی حکومت مذهبی در خدمت مردسالاری است، گرچه مردسالاران غیر مذهبی و حتا ضدمذهب. برای حکومت بنیادگرا و مردسالار حفظ نظام مردسالاری از حفظ دین و اجرای احکام دین مهم تر است و برابری زن و مرد را خطرناک تر از بی دینی مردم می دانند.

پ.ن. یادم رفت بگویم که هر دوی این زن ها برخلاف همسرانشان مذهبی هستند و اهل نماز و روزه

پیوستن صنف شریف متکدیان به جنبش سبز

2010-06-06T04:54:00.000-04:00

صبح توی مترو یک خانم گدای پیر و خسته ای از ته واگن به طرف سر واگن، که من بودم، می آمد و وسط دعاهایش برای خوشبخت شدن دخترها می گفت:" الهی خدا ریشه ظلمو قطع کنه، الهی هیچ زندونی بی گناهی توی زندون نباشه" خانم ها هم همگی می گفتند الهی! الهی! و پول بود که به پیرزنه می دادند!

دیگه واقعن بی شماریم

نوه امام: حجاب امری سلیقه‌ای است

2010-06-04T00:52:00.000-04:00

سال 75 دفتر فرهنگی دانشکده فیزیک و ریاضی دانشگاه علم و صنعت، دانشجوها را برای اردوی معارفه به اردوگاه باهنر برد. بخشی از برنامه معارفه هم رفتن به جماران و منزل امام بود. زهرا اشراقی(نوه امام و همسر محمدرضا خاتمی) برای سخنرانی پشت تریبون رفت. اولین چیزی که گفت این بود:" چرا آقایان در جلو و خانم ها پشت سر آنها نشسته اند؟ چرا کنار هم نمی نشینید؟" مسئولان دفتر فرهنگی ،که تمام مدت مواظب ارزشها و شئونات بودند ،جا خوردند و به هم نگاه کردند ولی اشراقی گفت تا جایتان را عوض نکنید من حرف نمی زنم. واضح است که همه ما که تصورات دیگری از آن فضا و جو داشتیم هم تعجب کردیم. حرف هایی هم که زد از جنسی نبود که انتظار داشتیم. از آن به بعد به اسم زهرا اشراقی حساس شدم و دیدم که واقعن جنس متفاوتی دارد.

نمونه اخیر آن مصاحبه جالب او درباره امام و به خصوص بخش مربوط به نظر خودش درباره حجاب است:

امام همان‌گونه که از دهه 50 تا 60، 180 درجه تغییر کرد، قطعا اگر تا دهه 80 هم بود، تغییر خیلی زیادی می‌کرد. در زمان امام من نوه‌ها سن کمی داشتیم و بزرگ هر خانواده‌‌ای هم به نظر من از اعضای آن خیلی می‌تواند تأثیر بپذیرد. بنابراین اگر امام از روحانیون دیگر کمی روشنفکرتر بودند، به خاطر تأثیر خانواده بوده است. ولی اگر الان بودند، من هم می‌توانستم اثرات زیادی بگذارم. زیرا در آن زمان هم من حدود بیست سال داشتم و با آن سن و سال مگر چقدر می‌توانستم روی امام تأثیر بگذارم و اصلا تا چه اندازه از مشکلات زنان و... درک داشتم؟ از سوی دیگر با توجه اینکه آن زمان مسأله جنگ و منافع ملی مطرح بود، موضوعی چون اجباری بودن حجاب و... تحت‌الشعاع قرار می‌گرفت. هنوز هم بعضی‌ها در مورد اینکه حجاب چگونه باید باشد و نظر امام در این باره چه بود، حرف می‌زنند و حتی آقایان در مقابل من که سال‌ها با امام بودم و عقاید ایشان را به خاطر دارم، صف‌گیری می‌کنند. منظورم این است که خود امام هم در مقابل برخی متحجرین قرار می‌گرفت، زیرا نظراتشان درباره موسیقی و صدای زن، چه در موسیقی و چه در قرائت قرآن، کاملا جدید بود، ولی جو دینداران و حوزه‌های علمیه آنها را نمی‌پذیرفت. حتی تفسیر سوره حمد ایشان که اوایل انقلاب آغاز کردند و تلویزیون هم پخش می‌کرد، ناقص ماند و حس می‌کردند که نباید تفرقه ایجاد شود. در مورد اجباری بودن حجاب هم ما قانونی نداریم، بلکه دستورالعملی اداری است. زیرا حجاب امری سلیقه‌ای است.

- ولی امام در سال 58 دستور داده بودند که در ادارات همه باید حجاب داشته باشند، در غیر این صورت باید اخراج شوند.

آن یک دستور بود، ولی تبدیل به قانون نشد و تعریفی از حجاب نداریم. به همین دلیل هم در هر اداره یک چیزی به عنوان حجاب مشخص می‌شود، در یک وزارتخانه چادر و در جایی دیگر، غیر از آن. فقط در قانون قضایی چیزی هست که آن هم دقیقاً در مورد حجاب نیست، به همین دلیل هم هر رییس‌جمهوری که عوض می‌شود از حجاب تعریف خاصی دارد، یکی می‌گوید چکمه گناه دارد، دیگری هم می‌گوید اگر زنان با کت و دامن هم به خیابان بیایند ایرادی ندارد. در زمان امام هم فقط مسأله جنگ و حفظ ایران مطرح بود. لذا بسیاری از مسایل مهم از جمله زنان، به حاشیه رفتند.

فرق دارند

2010-05-24T01:15:00.000-04:00

ننویسیم" لطفن شئونات اسلامی را رعایت کنید"، بنویسیم "رعایت شئونات اسلامی الزامی است". مهم است!ا

انتشار کتاب ضدفمینیستی در بیست هزار جلد

2010-05-09T08:21:00.000-04:00

بعد از سال ها لعن و نفرین فمینیست ها و فمینیسم، و معرفی گفتمان اسلام درباره جایگاه زن؛ مسئولان حکومتی و مذهبی کشور به این نتیجه رسیده اند که حرفشان خریداری ندارد و اگر از گفتمان ضدفمینیسم در خود غرب (که عمومن محصول سال های اولیه اوج گیری جنبش جهانی فمینیسم است و بسیاری از نقدها و انتقادات بعدن رفع شد) استفاده کنند نتیجه بهتری خواهند گرفت و پذیرش بیشتری خواهد داشت(همین کار را درباره دموکراسی و لیبرالیسم و کمونیسم و ... هم می کنند). به همین دلیل بودجه های بسیار کلانی صرف ترجمه این آثار شد و در تیراژ بسیار بالا منتشر و به طور رایگان یا ارزان در اختیار همه قرار گرفت. ترجمه ها بسیار بی دقت، سانسور شده، گاهی کاملن مخالف متن اصلی و غرض ورزانه است. برای درس "نقد نظریه های فمینیستی" که با دکتر کچوییان (از مخالفان سرسخت فمینیسم) داشتم یکی از این کتاب ها را نقد کردم به نام "فمینیسم امریکایی" که خلاصه گزینش شده چند کتاب ضد فمینیستی یا منتقد فمینیسم بود که در یک کتاب به صورت مقاله هایی چاپ شده بود(متاسفانه فضای مناسبی برای چاپ آن وجود ندارد).
از آن به بعد متوجه رشد روزافزون این کتاب ها شدم و الان هم با یک استاد دانشگاه دارم جدی تر روی آن کار می کنم. مجامعی که عمومن بودجه های هنگفتی به منظور مقابله با فمینیسم دریافت کرده و مشغول کار روی آن هستند و اسمشان را در بسیاری از کنفرانس ها و همایش ها دیده ام اینها هستند:
کمیسیون خانواده دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی،، مرکز مطالعات و تحقیقات زنان حوزه علمیه قم، مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیمای قم (ماهنامه سیاحت غرب)، معاونت فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه الزهراء، گروه مطالعات زنان دانشگاههای تربیت مدرس، تهران، تربیت معلم، علامه طباطبایی، دانشگاه الزهرا، گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی تهران، واحد خواهران دانشگاه امام صادق، جامعه المصطفی العالمیه، جامعه الزهرا ، موسسه فرهنگی اندیشه شرق و دانشکده علوم قرآنی،دفتر امور بین‌الملل زنان وزارت امور خارجه، مجمع جهانی تقریب مذاهب، مجمع جهانی اهل بیت، معاونت پژوهشی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها،وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

اگر من را از انتشار کتابهایی از این دست توسط این نهادها یا نهادهای دیگر، و کلن حرکت های سیستماتیک در مقابله با فمینیسم آگاه کنید کمک بزرگی است. به حالت چک نویس و خام، گهگاه مطالبی که جمع آوری می کنم را اینجا می گذارم.

شعار برابري در تابوت صورتي[1]

اين، عنوان جديدترين اثر كانون تحقيقات كاربردي خيبر است كه با موضوع بررسي و نقد مباني و الگوهاي فمنيسم زير چاپ است و بزودي ( در سالروز 8 مارس) وارد بازار ميگردد. اين كتاب قرار است در تيرا‍ژي وسيع در سطح دانشگاههاي كشور توزيع گردد. شيوه نگارش كتاب در عين عميق بودن و بروز بودن محتوا و نيز صفحه آرايي آن كه كاملاٌ متفاوت از شيوه هاي مرسوم ميباشد از جمله ويژگي هاي متمايز آن محسوب ميشود.در پشت جلد كتاب آمده است:

کلاس شماره ی 3، حکایت است، حکایت امروز ما.قصه ای که از واقعیت هاست و مبتنی بر حقیقت ها؛ از استدلال ها، آمارها و اعترافها، مخالفین و موافقینش گرفته تا حرفهای حکیمانه ی پیر طریقتش.قصه ای که امروز باید برای خودمان بخوانیم.که در آن علاوه بر نقد مبانی و الگوهای فمنیستی –که آگاهانه یا ناخودآگاه بر رفتار و افکار فردی و فرهنگ اجتماعی ما بعضاً تأثیر گذار شده است – از نگاه متفکرین غربی، به ارائه ی استدلال ها و دلایل متزلزل بودن این نگرش از منظر فرهنگ ناب اسلامی و تاریخ کُهن این سرزمین پرداخته شده است.از ویژگی های متمایز این اثر، ارائه ی نگاه اسلام عزیز به زن، در حرفهای حکمت آمیز، منصفانه، جامع الاطراف و بدور از تصلّب و تعصب متفکر و اندیشمندی است که بسیاری از ابعاد زیبای فکری اش در کشمکش های سیاسی زمانه مغفول مانده و برای بسیاری روشن نیست....توصیه می کنیم شما هم این قصه را بخوانید و برای دیگران نیز تعریف کنید.

برگزاری مسابقه کتابخوانی:

مسابقه «شعار برابري در تابوت صورتي» در دانشگاه ياسوج برگزار مي شود[2]

به همت بسيج دانشجويي دانشگاه ياسوج مسابقه ضد فمينيسمي با عنوان «شعار برابري در تابوت صورتي» در اين دانشگاه برگزار مي شود.

به گزارش خبرنگار «شبكه خبر دانشجو» از ياسوج، اين مسابقه كتابخواني از كتاب «تابوت صورتي» و به همت كانون مطالعات زنان و خانواده بسيج دانشجويي دانشگاه ياسوج برگزار مي شود.خاطرنشان مي شود، ‌كتاب «تابوت صورتي» توسط كانون تحقيقات كاربردي خيبر با همكاري سازمان بسيج جامعه زنان، ‌سازمان بسيج دانشجويي و مركز امور زنان و خانواده نهاد رياست جمهوري تاليف شده است و حاوي مطالبي در نقد فمينيسم و شعارهاي به ظاهر حق مدارانه آنها و نيز تبيين جايگاه حقيقي زن در انديشه اسلامي است.

مسابقه کتابخوانی در دانشگاه خواجه نصیر[3]

8 مارس 1388: برادر یکی از دوستانم در دانشگاه خواجه نصیر می گوید :"چند ساعت پیش یه سری کتابچه ها توی دانشگاه پخش می کردند در مورد فمینیسم ‫اسم کتابش اینه: ‫شعار برابری در تابوت صورتی . یک جمله از آلن آر کلاین هم نوشته: ‫فمینیسم مرده یا در حال مرگ نیز سعی می کند مجددا خود را به شکل یک بسته صورتی رنگ در آورد و دل نسل جدید دختران را ببرد. ‫این کتاب، کار کانون تحقیقات کاربردی خیبر است.داخلش ظاهرا خیلی به فمنیسم تاخته"

مسابقه کتابخواني تابوت صورتي [4]

مرکز آموزش صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران:

شعار برابري در تابوت صورتي

قصه اي از واقعيت ها و مبتني بر حقيقت ها....
بررسي و نقد مباني و الگوهاي فمينيسم
......
مسابقه تابوت صورتي
همکاران محترم اگر از 25 سوال طراحي شده فقط به 20سوال پاسخ دهيد،مي توانند در اين مسابقه شرکت نمايند.
آخرين مهلت تحويل پاسخنامه 20/1/1389 ميباشد. براي تهيه کتاب و شرکت در مسابقه به واحد آموزش و پژوهش مراجعه فرماييد.

جوايز: 14 ربع سکه بهار آزادي و 26 قطعه پلاک طلا براي 40 منتخب ، تاريخ قرعه کشي 25/1/1389

انتشاركتاب شعار برابري در تابوت صورتي در ستاد نمسا[5]

كتاب شعار برابري در تابوت صورتي به همت سازمان بسيج جامعه زنان كشوردر ستاد نمسا منتشر شد.به گزارش باشگاه خبرنگاران بسیج ،کتاب شعار برابری در تابوت صورتی با همكاري مركز امور زنان و خانواده رياست جمهوري، گروه مطالعات زنان و خانواده معاونت فرهنگي اجتماعي وزارت علوم، سازمان بسيج دانشجويي و سازمان بسيج جامعه زنان كشور وبا هدف بررسي نقد مباني فمنيسم و بحث در خصوص برابري يا نابرابري زنان و مردان در 20 هزار نسخه به چاپ رسيده است. لازم به ذکر است پوسترهايي نيز تحت اين موضوع چاپ و در مراكز مربوطه پخش شده است

مقالات:

برپایی همایش "ره‌آورد جهان اسلام در مسائل زنان و واکاوی پیامدهای فمینیسم[6]

سایت خبری خاتون:دومین همایش جهانی زنان با عنوان "ره‌آورد جهان اسلام در مسائل زنان و واکاوی پیامدهای فمینیسم "، طی روزهای ۵ و ۶ اسفند برگزار می‌شود.

به گزارش باشگاه خبری فارس «‌توانا» به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها ، دومین همایش جهانی زنان با عنوان "ره‌آورد جهان اسلام در مسائل زنان و واکاوی پیامدهای فمینیسم "، ۵ و ۶ اسفند ۱۳۸۸ در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار می‌شود.

این همایش، با هدف بسط و گسترش اندیشه اسلامی درباره مسئولیت حقوق زنان، بنیان خانواده و واکاوی و نقادی پیامدهای منفی فمینیست و تأثیرات منفی آن در رو به زوال و فروپاشی بردن خانواده و کارکردهای آن در غرب برگزار می‌شود.

دومین همایش "ره‌آورد جهان اسلام در مسائل زنان و واکاوی پیامدهای فمینیسم "، با همکاری امور بین‌الملل دفتر مقام معظم رهبری، دفتر امور بین‌الملل زنان وزارت امور خارجه، معاونت پژوهشی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها، وزارت علوم تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کمیسیون خانواده دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجمع جهانی تقریب مذاهب، مجمع جهانی اهل بیت(ع)، مرکز مطالعات و تحقیقات زنان حوزه علمیه قم، مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیمای قم (ماهنامه سیاحت غرب)، معاونت فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه الزهراء(س)، گروه مطالعات زنان دانشگاههای (تربیت مدرس، تهران، تربیت معلم، علامه طباطبایی(ره) و دانشگاه الزهرا(س)، گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی تهران، واحد خواهران دانشگاه امام صادق(ع)، جامعه المصطفی العالمیه، جامعه الزهرا (س)، موسسه فرهنگی اندیشه شرق و دانشکده علوم قرآنی برگزار می‌شود.

تاکنون ۳۰۰ مقاله فارسی و ۱۰۰ مقاله خارجی از ۲۵ کشور جهان به دبیرخانه این همایش ارسال شده و علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به سایت www.icwomen.ir اطلاعات لازم در رابطه با چگونگی ثبت‌نام و حضور در دومین همایش جهانی زنان را کسب کنند.

[1] http://reihane.ir/?CatId=6&PId=2_159

[2] http://snn.ir/NewsContent.aspx?NewsID=141851

[3] http://jensemokhalef.blogspot.com/2010/03/blog-post_8220.html

[4] http://www.iribtc.ir/persian/Print.aspx?modulename=news&newsid=1465 و http://www.iribtc.ir/persian/ModulesPage.aspx?modulename=news&action=viewtext&news=1465&nID=29

[5] http://www.ghatreh.com/news/4864360.html قطره، خبرگزاری بسیج

در رعاه: http://www.roatnet.com/NewsShow.aspx?SubjectID=165&ID=744

[6] http://ayy.ir/index.php/1388/11/27/%D8%A8%D8%B1%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%E2%80%9C%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D8%A2%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%85/

از برکات حجاب

2010-05-09T06:49:00.001-04:00

جهان نیوز: آمارها نشان می دهد،69درصد دانش آموزان دختر مقطع راهنمایی و72/4درصد دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دارای حداقل یکی از ناهنجاریهای قامتی اند. و این در حالی است که نبود امکانات و فضای ورزشی مناسب در مدارس، یکی از مهمترین عوامل این ناهنجاریها به شمار می رود.
10 ناهنجاری شایع: شانه نامتقارن، سر به جلو، شانه کج، شانه گرد، شانه صاف، پشت گود، زانوی ضربدری، زانوی پرانتزی، کف پای صاف و پشت کج می باشند

دختر خانوم

2010-05-01T15:01:00.000-04:00

مجری برنامه "دیروز، امروز، فردا" خطاب به علی مطهری که، به مناسبت سالگرد کشته شدن پدرش، درباره لزوم اعمال زور در حجاب!! حرف می زد:" جدیدن یک دختر خانومی هم چندهمسری را زیر سوال برده اند". منظورش فائزه هاشمی بود، نماینده سابق مجلس و دختر یکی از بلندپایه ترین مقامات کشور

مردان در مبارزه با مردسالاری

2010-04-30T07:46:00.000-04:00

با حرف شادی صدر درباره اینکه در نظام مردسالار، همه مردان در ابقا یا بازتولید مردسالاری دخیل هستند موافقم با دو تبصره. اول این که باید گفت افراد جامعه ،یعنی هم زنان و هم مردان، در ابقای مردسالاری سهیمند(گرچه یکی از این سیستم سود بیشتر می برد و دیگری زیان می بیند) و دوم این که میزان فاعلیت و مفعولیت آنها و نیز عمل آگاهانه و ناآگاهانه آنها به یک میزان نیست. یعنی نمی توان گفت تمام این مردان و زنان عامدانه و با نیت شر بقای این نظام را باعث شده اند، یا به یک اندازه از آن منتفع یا متضرر شده اند.
مردسالاری ریشه ای بسیار قدیمی در تاریخ دارد، توجیهاتش را در طول هزاران سال ساخته، عیب هایش را پنهان کرده و منافعش برای "جامعه" را در ذهن اعضای جامعه رسوخ داده؛ و نهادها و مفاهیم استحکام بخش خود (ازدواج، خانواده، ناموس، غیرت، دگرجنس گرایی، نام خانوادگی، ارث و ...) را بنا کرده و با قدرت حفظ کرده است. تا زمانی که همه اینها کارکرد داشتند ایراد کوچکترین ضربه ای به ریشه مردسالاری انرژی بی اندازه ای می طلبید و کژکارکردهای آن در جامعه به ویژه درباره زنان باعث نمی شد به این نظام خللی وارد شود(لازم به توضیح است که در همه دوران تسلط مردسالاری نظام های موازی دیگری نیز وجود داشته و هنوز هم وجود دارد و مردسالاری هیچ گاه تمام فرهنگ بشری را در سیطره خود نداشته است). اما آن زمان که بعضی از فواید نظام مردسالاری از بین رفت یا جایگزین هایی برای آن پیدا شد (که بحث مفصلی می طلبد) پایه های نظام مردسالاری هم لرزان شد و توجیهات گذشته دیگر اقناع کننده نبود. خانواده دیگر فقط به زن و شوهری که ازدواج کرده باشند گفته نمی شود، هم جنس گراها روز به روز حقوق بیشتری می طلبند و به دست می آورند ، زن ها از وظیفه تکثیر و تربیت نیروهای کار قوم و قبیله و خاندان خلاص شده و به حقوق بیشتری دست پیدا کرده اند.

اما برای یک جامعه مردسالار رسیدن به این مرحله سال ها به طول می انجامد و همانطور که گفتم نیازمند این است که در ابتدا کارکردهای این نظام از بین برود. از سالها قبل فعالان حقوق زنان در ایران تلاش بسیار خوبی را آغاز کرده بودند برای مقابله با این نظام و پایه های بسیار محکمی برای این حرکت بنا نهادند (که همچنان بعد از سالها نتایج و برکات آن را می بینیم).
چرخه مردسالاری با تاثیرگذاری روی هر دو جنس می چرخد و با قانع کردن و توجیه کردن هر دو جنس به حیات خود ادامه می دهد. اگر غیر از این بود و مثلن اگر جنس زن در این باره توجیه و اقناع نشده بود که این سازوکار به نفع اوست، مسلمن به آن تن نمی داد؛ چوب لای چرخ آن می گذاشت و عمر مردسالاری به هزاران سال نمی رسید.
این درست است که "تمام" زنان ایران "قربانی" نظام مردسالاری اند، چون یک فرد به محض متولد شدن با جنسیت زن در ایران(و در برخی موارد حتا بدون تولد در ایران و به صرف داشتن تابعیت ایرانی) از بخشی از حقوق اساسی نوع بشر و حقوق شهروندی که هر ایرانی دارد محروم می شود(آزادی پوشش، انتخاب شغل، برابری دیه، ارث، شهادت، تبعیضات شغلی مثل بیمه و ...) و با ازدواج، بخش اعظم حقوق اساسی خود را از دست می دهد(تحصیل، اشتغال، خروج از کشور،تابعیت و انتقال آن به فرزند و...) اما نمی توان گفت "تمام" مردان به دلیل حقوق غیر حقه ای که از بدو تولد دارند " قربانی کننده" زنان و ظالم هستند. نظام مردسالار در اغلب موارد نه به زن نه به مرد اجازه تخطی از قوانین خود را نمی دهد. هیچ شوهری نمی تواند بگوید به من چه ربطی دارد که زن من می خواهد از کشور خارج شود و این به خودش مربوط است ؛او اگر نفع همسرش را می خواهد باید به نظام مردسالار تن دهد و در دفترخانه ای به همسرش اجازه خروج از کشور دهد. یک مرد چه بخواهد چه نخواهد باید به عنوان پدر، اجازه ازدواج دخترش را بدهد ، چه بخواهد چه نخواهد دو برابر خواهرش ارث می برد، شهادتش دو برابر زن محسوب می شود، اگر همسرش رابطه ای خارج از ازدواج داشته باشد سنگسار می شود چه او با این رابطه همسرش مشکلی داشته باشد چه نداشته باشد، چه این نوع مجازات را بخواهد چه نخواهد، مزایا و دستمزدش را مردانه حساب می کنند، از موقعیت های شغلی بیشتری برخوردار است ، نفقه همسر و فرزندان و گاه پدر و مادرش بر عهده اوست، باید دو سال در خدمت سربازی وقت صرف کند و ... البته اینها فقط موارد قانونی است و به قوانین نانوشته عرفی فعلن کاری ندارم.
می بینیم که فقط دو تای آخری (نفقه و سربازی) زیانی را مستقیمن متوجه مردان می کند و بقیه موارد یا به نفع او یا خنثاست؛ و یا به ضرر زن است. این دو مورد هم توجیه کننده بسیاری دیگر از حقوقی است که به مردان داده شده است.

اما آیا اینکه مردانی که در حال حاضر در جامعه زندگی می کنند نقشی در برپایی این سازوکار نداشته اند می تواند توجیه خوبی برای بی گناهی آنها باشد؟ سیصد سال سفیدپوستان آفریقای جنوبی از حق انتخاب کردن و انتخاب شدن برخوردار بودند در حالی که سیاهان نبودند، سفیدپوستان ساکن بهترین بخش شهر بودند که هیچ سیاه پوستی حق ورود به آن را نداشت، مشاغل بلندپایه ویژه سفیدها بود حتا اگر سیاه پوستی شایستگی بیشتری داشت، کارهای پَست، مخصوص سیاه پوستان بود و حتا اگر وسیله ای از دست یک سفیدپوست می افتاد سیاه پوستی که در آن محل بود باید آن را به دستش می داد. آیا فرضن بعد از دویست سال حکومت آپارتاید، این سفیدپوستان (حتا برابری طلب ترین و آزاداندیش ترینشان) می توانستند بگویند هیچ نقشی در ظلم به سیاه پوستان نداریم چون هیچ نقشی در بنیان گذاری این کشور و این قوانین نداشته ایم ؟ یا هر کدام تک به تک بگویند من در هیچ انتخاباتی نامزد نشدم یا هیچ سیاه پوستی برای شغل من تقاضا نکرده بود و من با شایستگی خودم این شغل را به دست آوردم، یا من هیچ گاه از هیچ سیاه پوستی نخواسته ام که وسیله ام را از روی زمین به من بدهد. آیا واقعن می توان گفت جایگاه این سفیدپوست آزادمنش و غیر نژاد پرست در شرایط غیر آپارتاید همانی می بود که اکنون هست؟ آیا می توان تاثیر آن قوانین نژادپرستانه بر کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس سیاه پوستان را نادیده گرفت و آیا یک سفیدپوست به صرف اینکه خود هیچ گاه از این قانونی که به نفعش بوده استفاده نکرده می تواند مدعی شود هیچ دِین و وظیفه ای در قبال سیاه پوستان ندارد و بدهکار نیست؟
از آن طرف در تمام طول این سیصد سال سیاه پوستانی بودند که با جان و دل و حتا با احساس غرور در خدمت سفیدپوستان بودند و این را طبیعی ترین کار می دانستند و اعتراضی هم به آن نداشتند. در انتها هم نه اکثریت سیاه پوستان که اقلیتی پیگیر و از خودگذشته حرکت بزرگی را سامان دادند و به این سلطه سیصد ساله پایان دادند . آیا می توان گفت چون تعداد زیادی از سیاه پوستان این نظام را پذیرفته بودند و احساس ظلم و تبعیض هم نمی کردند پس اساسن ظلمی در کار نبوده و یا مقصر خود سیاه پوست ها بوده اند؟

آیا مردان ایرانی هیچ گاه فکر کرده اند که جایگاه کنونی شان تنها نتیجه تلاش و شایستگی خودشان نیست و یک سیستم یکپارچه و هماهنگ، تک تک قدم های آنها را برایشان آسان تر کرده؛ و از آن طرف با ایجاد موانع فراوان برای رقبای بالقوه شان، زنان، عرصه را برای صعود و ترقی آنها مهیا کرده است؟ از امکانات تفریحی و تحصیلی، تا اقتصادی و سیاسی که تفاوت چشمگیری بین زنان و مردان است صدها مثال می توان آورد. آقایان ( و حتا خانمهایی) که در جایگاه استخدام نیروی انسانی قرار گرفته اید چند بار در معرض این انتخاب بوده اید که نیروی زن مجرب و کارامد را انتخاب کنم یا مرد کمتر مجرب ولی کم دردسر؟ چند بار شده نگاهی به سر و وضع زن بیاندازید و بگویید برای فلان جلسه با فلان مسئول و فلان نهاد، ظاهر این زن مناسب است و به درد می خورد یا نه ، و در آخر هم تصمیم گرفته اید که ریسک نکنید و سری که درد نمی کند را دستمال نبندید. چند بار در لیست انتخابات شوراهای مختلف دانشگاه و انجمن اسلامی فکر کردید که اسم دختر هم اضافه کنیم یا نه؟ اگر عکس دختر را بزنیم بیشتر رای می آوریم یا نزنیم؟ اگر مسئول روزنامه ای بوده اید با خود فکر کرده اید که درست است که این خانم کارش خیلی خوب است ولی اگر دبیر بخش شود آیا مردهای دیگر می توانند زیر دستش کار کنند؟ چند بار در آگهی استخدام خوانده اید "فقط مرد" و ته دل خوشحال شده اید؟ چند بار با خیال راحت قسمت متاهل/ مجرد فرم ها را پر کرده اید و خانم کناری تان با دست و دل لرزان؟ چند بار با دعوت شدن به یک جلسه کاری راحت کیف و کت خود را برداشته اید در حالیکه همکار خانمتان در به در دنبال مقنعه و مانتوی سیاه می گردد؟ چند بار با زیرپیراهنی و شلوارک راهی کتابخانه دانشگاه شده اید برای درس خواندن در شب امتحان در حالی که هم کلاسی دخترتان حق بیرون آمدن از خوابگاه و استفاده از فضای ساکت و آرام کتابخانه "عمومی" دانشگاه را نداشته ؟ چند بار با دوستانتان شب و نصف شب از استخر و زمین فوتبال و زمین تنیس دانشگاه استفاده کردید و سرحال آمدید در حالی که دوست دخترتان در خوابگاه کناری بسته جدید قرص ضدافسردگی اش را شروع کرده؟ چند بار تقاضای مجوز کنسرت کرده اید و به شرط حضور نداشتن زن مجوز را گرفته اید؟ ... هزار مثال از این دست وجود دارد. حتمن می گویید ما نه از حجاب اجباری و محدودیت های رفت و آمد زنان سود می بریم نه خواهان آن هستیم ولی در بسیاری از موارد این موانع و محدودیت ها مستقیم و غیر مستقیم به سود شما و باعث پیشرفت شما می شود.

چیزی که فمینیست ها از مردان می خواهند همین است . فقط درک همین یک نکته که شما به صرف برابری طلب بودن بی حساب نمی شوید. هر چه زیر پای ما را گود کرده اند خاکش را زیر پای شما ریخته اند و هرچه از قد ما کم شده به طور مصنوعی به قد شما اضافه شده است. پس همچنان که ما سعی می کنیم جلوی عمیق تر شدن گودال را بگیریم و سعی می کنیم قدبلندی کنیم شما هم "فعالانه"تر عمل کنید و کمی سنگ جلوی پای بیل به دستها بیندازید و اندکی مقاومت از خودتان نشان دهید. راضی نباشید که موقعیت همکلاسی و همکار و هم دانشگاهی تان که شایستگی یکسانی با شما دارد را به شما بدهند. اگر بحث شروط ضمن عقد می شود که تنها متضمن حقوق بسیار ناچیزی برای زن است اگر خودتان پیشقدم نمی شوید برای این قدم کوچک، هزار اما و اگر نیاورید.

- این شاید مقدمه ای باشد برای بحثی که می خواهم درباره مردان مدافع حقوق بشر و حقوق زنان (یا همان مردان فمینیست) مطرح کنم که چون این پست طولانی شد به پست بعدی موکول می کنم.

پ.ن . چه جالب! همین الان دیدم یک نفر همین حرف من را خیلی بهتر و علمی تر زده و اتفاقن مثالش هم درباره سیاه پوست ها و سفیدپوست هاست

" در تئوری سیستم‌های پیچیده مفهومی وجود دارد به نام "اِمِرجِنس" که یک بار هم قبلا درباره‌اش نوشته بودم. کل ایده‌ی پشت امرجنس این است در یک سیستم پیچیده ممکن است مجموعه‌ای از قوانین ساده در اجزا سیستم باعث ایجاد رفتاری غیرقابل پیشبینی در کل بشوند و این رفتار غیر قابل پیش بینی در اجزا سیستم تعریف نشده است و نتیجه مستقیم ارتباط و اثر گذاری متقابل اجزای سیستم است. یک مثال ساده و کلاسیک اش مدل جداسازی نژادی توماس شلینگ است. در اویل دهه هفتاد شلینگ به حل این مساله علاقه مند بود که چرا در آمریکا به صورت متواتر محله هایی مختص به یک تژاد به وجود می‌آید در حالی که هیچ الزامی برای ایجاد چنین محله هایی وجود ندارد. او مدل ساده شده‌ای از مساله را در نظر گرفت که در آن گروهی از سیاه پوستان و سفید پوستان به صورت تصادفی در منطقه‌ای اسکان می‌یافتند و هر فرد بسته به این که همسایگان اش چه کسانی بودند تصمیم می‌گرفت در همان محلی که اسکان داده شده بماند یا به محل دیگری به صورت تصادفی نقل مکان کند. شلینگ نشان داد که اگر هر یک از افراد یک نژاد ترجیح اندکی (متلا 51 به 49) داشت که همسایه‌اش هم نژاد خودش باشد، در کل سیستم مساله خودش را به صورت جداسازی بسیار شدید دو نژاد نشان خواهد داد و منطقه هایی تماما سفید و تماما سیاه به وجود خواهد آمد. این جداسازی مثالی از یک پدیده‌ی امرجنت کل سیستم است. دقت کنید که این جداسازی سیاه از سفید در قواعد محلی رفتار اشخاص تعریف نشده بود. آن ها تنها ترجیح اندکی و نه لزوما شدیدی داشتند که همسایه‌شان هم نژاد خودشان یاشد اما همین ترجیح اندک آن جداسازی شدید و گسترده را درکل به وجود می‌آورد. حالا ان مثال داشته باشید. مثال‌های بسیار دیگری هست که ردیابی اثر قواعد محلی در کل از این هم دورتر از ذهن است و شما چیزی در کل می‌بینید که علت آن به هیچ وجه با نگاه کردن صرف به اجزا سیستم قابل ردیابی نیست.
حدس من و البته خیلی های دیگر این است که ماجرای حقوق زنان هم در ایران و ماجراهای مشابه دیگر از این جنس است*. ما ایرانیان اعم از زن و مرد در رفتار خود ترجیح‌هایی داریم و قواعد ساده‌ای را دنبال می‌کنیم که ممکن در نگاه اول بی ضرر به نظر بیایند یا اثر محدودی داشته باشند. من می‌خواهم به یاد ملت بیاورم که ممکن است اثر این رفتارهای ساده‌ی ما خیلی گسترده تر از چیزی که فکر می‌کنیم باشد. دیگر مساله‌ی ما مساله ساکنین و مجرمان نیست که عده‌ای مجرم باشند که انگشت کنند و متلک بیاندازند و ما تنها ساکت باشیم. شاید همین ساکت بودن ما و رفتارهای ساده و کوچک دیگری مثل اجازه خواندن سرود ندادن به دختر های هم کلاسی و یا حتی روشی که ما با دوست دختر یا پسر خودمان تا می‌کنیم در به وجود آمدن این پدیده قراگیر زیر پا گذاشتن حقوق زنان نقش داشته باشد. بله من هم قبول دارم شاید جرم آن کس که انگشت کرده سنگین‌تر باشد؛ اما اگر بخواهیم علت این رفتار و این وضع را پیدا کنیم و از آن مهم تر اگر بخواهیم این وضع را تغییر دهیم، مطمئنا مسوولیت مای ساکت کمتر از آن افراد «مجرم» نخواهد بود. یعنی واقعا نمی شود بیایی بگویی من از این که اجازه خواندن سرود ندادم ناراحتم اما من بخشی از این دلایل این وضع موجود نیستم. حتی من دوست دارم فکر کنم آن انگشت‌کننده هم بیشتر از آن که علت این وضع باشد، قربانی و معلول این وضع است. شاید اگر ما با تنگ‌نظری‌های خودمان جلوی مسیر طبیعی رابطه زن و مرد را نمی گرفتیم این مسیر این قدر خمیده و در هم تنیده نمی‌شد"ا

و مطلب خوب علی عبدی

ریشه کنی مطالعات زنان

2010-04-28T11:00:00.000-04:00

مطالعات زنان، فاتحه!!!!!!!!ا

"نوبخت بررسی وضعیت موجود رشته مطالعات زنان در دانشگاههای علوم انسانی را یکی دیگر از مباحث مطرح شده در جلسه روز گذشته شورای عالی انقلاب فرهنگی دانست ... آسيب شناسي هایی در اين باره انجام گرفته بود ؛ نقاط قوت و ضعف و مشکلاتي که ممکن است هم در بخش تربيت استاد و هم در بخش مسایل مربوط به متن و محتوي درسي و جود داشته باشد و همچنین نيازمندی موجود در این رابطه بیان و مطرح ... قرار شد شوراي تخصصي تحول علوم انساني نسبت به تجميع رشته هاي مرتبط با مطالعات زنان و يا بازنگري و مطالعه در خصوص محتوي درس هايي که هم اکنون ارائه مي شود، بررسي نهايي را انجام دهد و جمع بندي را با هماهنگي وزارت علوم درباره اين رشته ها انجام دهد

ورزش همراه با مصونیت خانم وزیر

2010-04-24T06:35:00.000-04:00

حجاب مصونیت است نه محدودیت.

همین مصونیت مهم است نه اینکه بازوهای خانم وزیر نمی تواند بیشتر از بیست سانتی متر از بدنش دور شود. مصونیت مهم است نه اینکه دست های خانم وزیر نمی تواند از کنار تنش بالاتر یا پایین تر برود ، چون مصونیتش می افتد زمین، خاکی می شود

البته این مصونیت هیچ ربطی به مصونیت در برابر پوکی استخوان و فقر حرکتی و آرتروز زانو و کمر درد و افسردگی و وسواس و ... ندارد.

* صدور مصونیت به جهان: سخنگوي وزارت امور خارجه از نامزدي جمهوري اسلامي ايران براي عضويت در كميسيون بين‌المللي حمايت از حقوق زن خبر داد.

جمهوری اسلامی و حجاب و حجاب و حجاب

2010-04-19T07:41:00.000-04:00

سر نوشت: اگر از شما پرسیدند فصل مشترک وظایف وزرای بهداشت، کشور و اطلاعات در جمهوری اسلامی چیه بگویید "حجاب"

اینها اخبار همین یکی دو هفته اخیر است. مشتی نمونه خروار که چه کسانی بر ما حکومت می کنند و چه آینده ای برای ما می خواهند و می سازند.

امام جمعه تهران: زنا احتمال زلزله را افزایش می دهد
امام جمعه موقت تهران امروز با اشاره به احتمال وقوع زلزله در تهران گفت «بانوانی که ظاهر مناسبی ندارند باعث گسترش زنا در جامعه می‌شوند که این باعث افزایش زلزله است.»

آفتاب: آیت‌الله علم‌الهدی امام جمعه مشهد : «فرستادن تیم والیبال زنان به خارج از کشور و جست و خیز آنها در جلوی چشم نامحرمان و بیگانگان به عنوان نوامیس اسلامی با اللهم عجل لولیک الفرج مطابقت ندارد».

امام جمعه مشهد: دختران بی حجاب حیوانند.

وزارت بهداشت: کمک مالی برای گسترش حجاب در 5 دانشگاه
کمکهای مالی مورد اشاره پس از تدوین طرح ملی تبیین جایگاه عفاف و حجاب در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور و تلاش ستاد صیانت از حریم امنیت عمومی و حقوق شهروندی وزارت بهداشت اختصاص داده شده است.

کنفرانس برلین و حکم اعدام برای زیر سوال بردن حجاب اجباری
اشکوری در سخنرانی خود در کنفرانس برلین از جادوانه نبودن احکام اسلامی گفت و حجاب اجباری و... نفس واجب بودن پوشش را زیر سوال برد. او گفت "من معتقدم که مسئله حجاب یک مقوله تغییرپذیر است. پوشش یک عرف است و یک فرهنگ مربوط به زمان و مکان خاص. حکم قطعی در این زمینه وجود ندارد، باید دید پیامد باحجابی و بی حجابی چیست."او در سخنرانی اش درباره اجباری بودن حجاب گفت: "حالا اصلا تغییرپذیری حکم به کنار. فرض کنیم این حکم قطعی است. در هر صورت این یک حکم شخصی است. هر کس دلش خواست رعایت می کند و هر کس نخواست، نمی کند. اجباری بودن حجاب مبنای دینی ندارد."
اشکوری در دادگاه اولی که برای بررسی این اتهام برگزار شد به اعدام محکوم شد. دلیل صدور این حکم صحبت های او درباره احکام اسلام، از جمله حکم حجاب اعلام شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ۵ سال زندان تبدیل شد

ابتکار:خانم ها پا به پاي مردان از دوچرخه استفاده کنند و عدالت اجتماعی برقرار شود.

و :

اتوبوسی به نام هوس:(درباره فیلمی مصری درباره تماس اروتیک یک زن محجبه و یک مرد در اتوبوس)
"مشکل اصلی این نبود که آیا آنها می‌توانند از بوسه‌های دزدکی دو بازیگر، فیلم بگیرند یا اینکه چرا فیلم‌برداری در روز جمعه که روز مذهبی است گرفته می‌شود. برای راننده نیز نگران نبودند که در طول سفر به نوار تلاوت قران گوش می‌سپرد هرچند بعدها اقرار کرده بود که دوست داشت نقش مرد مسافر را به او می‌دادند. دلنگرانی و افراط اصلی در این نهفته بود که بازیگر زن قرار بود در فیلم حجاب اسلامی داشته باشد."

پ.ن. و اینها هم خبرهای امروز و اظهارات دو وزیر:

وزیر کشور : در سال جاری، طرح «عفاف و حجاب» در ایران به اجرا گذاشته می‌شود
محمدنجار گفت این طرح از اولویت‌های کاری وزارت کشور در سال جاری است و به همین منظور، ستاد «صیانت از حریم امنیت عمومی و حقوق شهروندان» نیز تشکیل شده است.

وزیر اطلاعات از دستگیری زنانی خبر داد که پول می‌گرفتند تا باحجاب نامناسب به قم بروند

بازداشت زنان تماشاگر فوتبال

قسمت خانم ها (این را حتمن بخوانید. واقعن در جمهوری اسلامی قسمت خانم ها همین است)!ا

زن فردا. نماینده مجلس: زنهای اروپایی با وجود تمام کارهای نابه هنجاری که میکنند باید بیایند وشاگردی دختران هنجار شکن ایرانی را بکنند

سال نو بدون تو

2010-03-21T02:50:00.000-04:00

بدترین سال تحویلی بود که تا حالا داشتم. با های های گریه و ناله و نفرین ؛ با بغض و اندوه مادری که بیست سال است داغدار است و خواهری که اولین سال نو را بدون برادرش آغاز کرد.

مامان نیما سیاهش را درآورد و پیراهن قهوه ای تن کرد، آن هم به اصرار دیگران.
سال گذشته وقتی برای جمع آوری وسایل بهزاد به خانه اش رفتیم هفت سینش هنوز پهن بود با تخم مرغ های رنگ شده .شش سال بود -پس از مرگ مادرش- که تنها زندگی می کرد ولی در همان تنهایی هم هفت سین خودش را می چید و سال را تحویل می کرد. برای همین هم سخت ترین قسمت جمع آوری وسایلش جمع کردن آن هفت سین بود و دیشب هم مامان نیما در گریه هایش مدام تکرار می کرد.خودم که اعتقادی ندارم ولی وقتی بهش می گفتم خدا انتقام خونش را می گیرد جواب داد انتقام که برای من بهزاد نمی شود.

مهم فاتحه ای نبود که ما نخواندیم، مهم نگاه ما بود که آنها خواندند

2010-03-20T00:29:00.000-04:00

فکر می کنید اصلن مهم بود که کسانی که پرسان پرسان دنبال قبر ندا می گشتند آن را پیدا نمی کردند؟ یا پیدا می کردند و جرات نمی کردند نزدیک بشوند؟ به نظر من اصلن مهم نبود؛
مهم نگاههای پر از نفرت و تحقیری بود که مردم به همه آن اوباش به خصوص آن سه لندهور عوضی می انداختند که تن لششان را انداخته بودند روی قبر،
مهم ترس و حقارتی بود که در چشمان آن سه تا بود که به هم چسبیده بودند از ترسشان؛ با اینکه صد تا اوباش مثل خودشان مواظبشان بودند و باز هم مثل ...می ترسیدند.
مهم این بود که قطعه ای که چندان هم جدید نیست از همه قطعه ها ی بهشت زهرا شلوغ تر بود و همه با چشمان جستجوگر روی سنگ قبرها را می خواندند، گیریم که به ندا و سهراب و بقیه شهدای آزادی نمی رسیدند ولی ماموران آن حوالی نگاه این مردم را می دیدند و می خواندند و بر خود می لرزیدند.

چند عکس از مزار شهدای راه آزادی، در پنج شنبه آخر سال

تصویر مزار یکی از شهدا

مزار اشکان سهرابی

مزار بهزاد مهاجر و شمع سبز و سبزه ای که بر مزارش گذاشتیم که سال نو را جشن بگیرد.

یک خواهش ، یک پرسش

2010-03-15T01:53:00.001-04:00

تو فکرم چرا ما ایرونی ها دستبند ِ سبز دستمون میکنیم، میشینیم در این کافه و اون کافه و با یه عده فرهیخته کتاب میخونیم و وب سایت میزنیم و خیال میکنیم فعال ِ اجتماعی شدیم، دهنمون هر روز با فحش به ... فلان و فلان آلوده میشه، ... هیچ وقت باسن ِ مبارک رو تکون ندادیم و از این کارها که این رفیق ِ چینی میکنه، نکردیم. چرا این همه ایرونی ِ پولدار ِ سرمایه دار در آمریکا و کانادا و اروپا ول میچرخه، اهن و تولوپشون میشه، اما همچین گروه های داوطلبی رو کسی اسپانسر نکرده تا حالا.بعد انگشت به دهن موندیم اینها کی هستند که در خیابان باتوم میزنند و در کهریزک شلوارشون رو میکشند پایین. اینها همون بچه هایی هستند که یه روزی ما باید دستمون رو دراز میکردیم، از منجلاب و از حوزه ی مقاومت بسیج و اخ و تف و نکبت بیرون میکشیدم، دستشون دوربین میدادیم جای باتوم، زبان یادشون میدادیم، کتاب بهشان میدادیم، یادشان میدادیم از تکنولوژی استفاده کنند...

کاملن با این حرف موافقم (البته با قسمت سایتش موافق نیستم، سایت ها هم می توانند باعث توانمندسازی شوند). می بینم که بعضی ها با چه هیجانی می روند تجمع و دائم مطلب و خبر ای میل و شر می کنند ولی اگر ازشان بخواهی در یک فعالیت عملی و بلندمدت کمک کنند وقت ندارند.

در همین راستای "کتاب به جای باتوم" یک خواهش از دوستان:
1- روستایی در نزدیکی همدان است به نام تاج آباد (رسول آباد) . مردم خوش شانس این روستا، دهیاری دارند خوش فکر و فعال که به ویژه به آموزش مردم روستا اهمیت می دهد.این هم وبلاگش. قبل از تاسیس مدرسه راهنمایی و دبیرستان در این روستا، تعداد زیادی از دختران مجبور به ترک تحصیل شده بودند ولی از سال گذشته به کمک این دهیار فعال، این دختران توانسته اند از راه دور ادامه تحصیل بدهند؛ به این صورت که برایشان تعدادی کتاب تهیه شده که دست به دست می چرخد -چون خودشان توان مالی خرید کتاب ندارند و به تعداد همه شان نیز کتاب نیست- آنها آخر هفته به همدان می روند و در کلاس شرکت می کنند(بعضی هاشان حتا همین کار را هم نمی توانند بکنند یا خانواده شان اجازه نمی دهد) و در پایان سال امتحان می دهند.
از طرفی، تعدادی از زنان فعال همدان (از جمله خانم مهاجر، مامان نیما) سال گذشته تعدادی کتاب برای آنها برده اند که همان پایه و بنای یک کتابخانه کوچک شده است به نام کتابخانه زانیار (به معنای دانا) با دو سه قفسه کتاب و سه چهار صندلی در یک انباری کوچک که حالا کتابخانه روستاست. مردم این روستا و به خصوص کودکان و به خصوصتر! دختران آن تفریح و سرگرمی دیگری جز این کتابخانه ندارند و امکانات آموزشی دیگری نیز جز کتابهای درسی و کمک درسی این کتابخانه کوچک ندارند.

از شما خواهش می کنم اگر کتاب درسی، داستان، آموزشی و ... دارید برای کتابخانه (هرچقدر هم کم)، با من تماس بگیرید تا از شما دریافت کنم و برای آنها ببرم. همچنین اگر در خانواده خود دانش آموز (دبستان، راهنمایی و دبیرستان) دارید که کتاب ها و کتاب های کمک آموزشی ترجیحن تمیز دارند برای دختران روستا، اطلاع بدهید.

2- من مقدار زیادی دارو در خانه دارم (دکترهای ما دستشان به کم نمی رود و من هم دستم به دور ریختن نمی رود). جایی هست که این دارو ها که از وقت مصرفشان نگذشته ولی از بعضی شان کمی استفاده شده است ، به درشان بخورد و به کاری بیاید؟

در ضمن جدی جدی بلاگر را فیلتر کرده اند! الان دو هفته است.ولی با سپنتا امتحان کردم الان فیلتر نبود

پ.ن. همین چند روز پیش (بیست و ششم بهمن) دومین سالگرد تاسیس کتبخانه زانیار بوده. در اینجا داستان جالب این کتابخانه را بخوانید. ظاهرن آقای قباد یاری (دهیار) اولین کتابها را از وزارت ارشاد می گیرد که همه مذهبی و سنگین بودند و اینطور که در وبلاگش نوشته استقبالی هم از آنها نشده ولی کتابهایی که فعالان زن همدان برده اند خیلی طرفدار داشته. چقدر این آدم پشتکار دارد. به هزار نفر ای میل زده برای درخواست کتاب. فعلن مهم ترین مشکل اجاره بها و محل کتابخانه است و باید دائم اسباب کشی کنند.
- کتاب کنکور هم فکر کنم لازم داشته باشند.

به ای میل زیر بفرستید:
nasrinafzali@gmail.com

نظمیه

2010-03-13T10:30:00.000-05:00

قمر نخستین کنسرت خود را در سال ۱۳۰۳ برگزار کرد.

روز بعد نظمیه از او تعهد گرفت که بی حجاب کنسرت ندهد.

قمر عواید کنسرت را به امور خیریه اختصاص داد

قمر در سفر خراسان در مشهد کنسرت داد و عواید آن را صرف آرامگاه فردوسی نمود.

در همدان در سال ۱۳۱۰ کنسرت داد و ترانه‌هایی از عارف خواند. وقتی نیرالدوله والی خراسان چند گلدان نقره به او هدیه کرد آن را به عارف پیشکش نمود.

در سال ۱۳۰۸ به نفع شیر و خورشید سرخ کنسرت داد و عواید آن به بچه‌های یتیم اختصاص داده شد.

...

نظمیه از او تعهد گرفت که بی حجاب کنسرت ندهد

از یاد بود قمر الملوک وزیری

ویژگی های فرهنگی یا ویژگی های پایین تنه ای بعضی ها؟

2010-03-13T00:11:00.000-05:00

درست است که الان در حد مرگ عصبانی ام ولی اینهایی که می گویم فحش نیست و توصیف است. این آقای خسروی ، مجری برنامه صبحگاهی "روز از نو" واقعن انسان چیپ، مستهجن و حقیری است. چه از نظر پاچه خواری حکومتی اش، چه بی سوادی اش و چه طبع سبک و مبتذلش.
امروز استاندار گیلان را آورده بودند. می گفت ما طرحی داریم به اسم "مهمان کاشانه" (یا یک همچین چیزی) که روستایی ها مسافران را در خانه خود می پذیرند که هم برای مسافران ارزان تر در می آید و هم زیباتر از هتل است. خسروی برگشت گفت:" پس ویژگی های "فرهنگی" ما چه می شود؟ من اگر به هتل بروم از من شناسنامه می خواهند ولی اگر بروم به این خانه ها می توانم دست هرکس را بگیرم و ببرم".
ببینید یک آدم تا چه حد می تواند کم شعور و سخیف باشد. بعد بلافاصله رو به دوربین گفت :" البته من همچین غلطی نمی کنم".
اتفاقن برعکس! من فکر می کنم همچین غلطی* می کند یا خیلی دلش می خواهد بکند که اولین چیزی که به ذهنش رسید این بود.
من که از شنیدن این خبر خیلی خوشحال شدم چون همیشه دوست داشتم در مسافرت شمال در خانه روستایی اقامت داشته باشم و داشتم فکر می کردم احتمالن غذای محلی هم ارائه می دهند.
طرف اصلن کپ کرد! مانده بود چه بگوید! هروقت پای تلویزیون می نشینم یاد این جمله کیوسک می افتم که "حتمن باید جلف و بی مزه باشی که بری توی تلویزیون". چه بدبختیم از این نظر

پ.ن. حالا یکی نیست به این انسان بگوید اگر این "ویژگی فرهنگی" است پس چرا تا چماق روی سر آدم ها نباشد کسی عین خیالش نیست؟

* البته غلط از نظر این آقا با این طرز تفکر که هر زن و مردی به محض ورود به یک محیط سربسته تنها کاری که می توانند بکنند خوابیدن با هم است و اصلن امکان ندارد دو تا دوست غیرهمجنس بتوانند فقط به قصد تفریح و سفر با هم باشند

هدیه جمهوری اسلامی به مناسبت روز جهانی زن

2010-03-08T06:05:00.000-05:00

برادر یکی از دوستانم در دانشگاه خواجه نصیر می گوید :"چند ساعت پیش یه سری کتابچه ها توی دانشگاه پخش می کردند در مورد فمینیسم‬ ‫اسم کتابش اینه‬: ‫شعار برابری در تابوت صورتی‬ . یک جمله از آلن آر کلاین هم نوشته‬: ‫فمنیسم مرده یا در حال مرگ نیز سعی می کند مجددا خود را به شکل یک بسته صورتی رنگ در آورد و دل نسل جدید دختران را ببرد.‬ ‫این کتاب، کار کانون تحقیقات کاربردی خیبر است.‬داخلش ظاهرا خیلی به فمنیسم تاخته‬"

سیمین بهبهانی را هم ممنوع الخروج کردند. داشت می رفت فرانسه به مناسبت روز زن سخنرانی کند.

هشت مارس و دو هدیه از طرف فعالان حقوق زنان به زنان ایران

2010-03-08T04:59:00.000-05:00

دیشب یادم رفته بود لپ تاپم را ببندم و صفحه جی میلم با استتوس تبریک هشت مارس، روز جهانی زن، و معرفی هدیه این روز باز مانده بود. اول صبح که آمدم پای کامپیوتر دیدم شونصد تا صفحه چت باز است و تبریک و بوس و تشکر . خب معلوم است که بی نهایت خوشحال شدم چون بعد از مدتها یک صبح خوب و شاد را شروع کردم با اخبار خوب. پست ها یکی یکی منتشر شدند و همه تبریک و روز زن و هشت مارس و ... چند تا از پست ها را در پایین می آورم. مسلمن نمی شود به همه شان یا حتا به بهترین هایشان لینک داد چون خیلی زیادند. حس خیلی خوبی است. این همه آدم در دور تا دور دنیا امروز به یک دلیل مشترک خوشحالند یا لااقل دل خوشند.

اما من امروز دلیل دیگری هم برای خوشحال بودن دارم. امروز سایت "هم سری" رسمن افتتاح شد به عنوان هدیه من و تعدادی از دوستان به زنان ایران. سایتی که با کمک دوستان عزیزم چند وقت بود رویش کار می کردیم و برایش آرزوها داریم.
"هم سری" قرار است آرزوی دیرینه من و دوستانم را برآورده کند و جایی باشد که زنان و مردان برابری خواه بتوانند اطلاعاتی درباره "شروط ضمن عقد" به دست بیاورند. سوالاتشان را بپرسند، مشاوره بگیرند (با ای میل یا تلفنی) و از تجربه های دیگران در این زمینه استفاده کنند و دیگران را با تجربه خودشان آشنا کنند.
به نظر من فعلن آسان ترین و در دسترس ترین گزینه و موقعیت برای ایجاد برابری نسبی (که تا برابری واقعی فاصله خیلی زیادی دارد) ثبت شروط ضمن عقد است.
دوستان شاید یادشان باشد که چند وقت قبل هم نوشتم کسانی که در این زمینه تجربه دارند برایم ای میل بزنند. حالا دارم یکی یکی با آنها صحبت می کنم تا تجربه شان را بگویند. البته اگر خودشان / خودتان بنویسید که خیلی بهتر است. کار ما هم کمتر می شود.
سایت قسمت های مختلف دارد. در بخش راهنما شما می توانید با نحوه و چگونگی ثبت شروط آشنا شوید، در بخش مشاوره می توانید هر سوالی داشتید بپرسید و جواب بگیرید. اخبار و مقالات هم سعی می کند تمام اخبار مربوط به خانواده را پوشش دهد.تجربه ها هم که مخصوص تجربه های مثبت و منفی زنان و مردان درباره شروط ضمن عقد است.

درباره سایت بعدن مفصل تر می نویسم .فعلن هشت مارسی باشیم.
یک سایت بسیار خوب دیگر هم راه افتاده که من تا الان نقش کوچکی در آن داشته ام ولی امیدوارم بتوانم کمک بیشتری به دوستان خوبم در این سایت بکنم. سایت "تا قانون خانواده برابر" برای لایحه خانواده که در حال بررسی است ، به ویژه موارد چند همسری و مهریه، راه افتاده ولی چشم انداز آن ، همانطور که از نامش پیداست، تا زمانی است که قانون خانواده کاملن انسانی و برابری داشته باشیم. به این دوستان خسته نباشید می گویم و به زنان ایران تبریک می گویم که صاحب چنین سایت هایی شده اند! امیدوارم بهره کافی از آن ها ببرند.

- سها می گفت انتظار داشتم لوگوی گوگل امروز تغییر کند به مناسبت هشت مارس. بعد پیشنهاد داد که به گوگل ای میل بزنیم و اعتراض کنیم و رفت این ای میل را پیدا کرد برای اعتراض و پیشنهاد.
proposals@google.com
البته متوجه شد سال گذشته این کار را کرده بوده.این هم لینکش

این هم یک کارتون جالب درباره تفکیک جنسیتی دانشگا ها
روزی چنین تلخ ری را
هشت مارس تاریخی - آذر
زن=مرد ساقی لقایی
یادتان هست؟ شادی صدر
بیش باد شادی صدر
بروشور اعتراض به لایحه حمایت از خانواده، در آستانه 8 مارس

این هم جالب است. نمی دانستم در غرب هم دارند روز زن را با روز مادر قاطی می کنند.از موثق بودن این خبر مطمئن نیستم ولی محض هشدار می گذارم.
سازمان دیده‌بان حقوق بشر به مناسبت هشتم مارس (روز جهانی زن) در بیانیه‌ای از جمهوری اسلامی خواست که «تجاوز» به حقوق زنان را پایان دهد
.

خرید وقت با فروش طلا

2010-03-06T01:51:00.000-05:00

این که آدم بعد از بیست سی سال طلاهایش را بفروشد و به جایش ماشین ظرف شویی بخرد ؛ با این استدلال که طلاها چیزهای بی فایده و بیخودی هستند؛ یعنی که دارد حسابی فمینیست می شود و بندهای کلیشه های جنسیتی را پاره می کند و خودش را از قید ملزومات نظام مردسالاری خلاص می کند.

آفرین مامان! فقط جون من رانندگی را هم جدی بگیر.تو می تونی!ا

چرا تجاوز جنسی ابزاری سیاسی است؟

2010-03-02T04:21:00.000-05:00

می دانید داستان تجاوز جنسی و شکنجه روحی- روانی از طریق تجاوز جنسی از کجا شروع می شود؟
از اینجا:
"من امروز به این نتیجه رسیدم که برادر حسین، نیازهای ویژه‌ای دارد و شدیدا باید ماتحت تاثیر قرار بگیرد. هی ولش می‌کنی، می‌گوید لطفا بفرمایید... آقا! ما نمی‌خواهیم ترتیب شما را بدهیم عزیزجان، همان برادرحسن با همان هیکلش برایتان کفایت می‌کند."

دقیقن از همین جا که این آقای مثلن روشنفکر فکر می کند خیلی بانمک و طنزپرداز است و با حواله دادن چیزاسب تروا به ماتحت طرف مقابلش به مبارزه سیاسی با او پرداخته و حال او را گرفته است.
از همین جا که در حالگیری ها ماتحت همدیگر را وسط می کشند و چیزهای مختلف را به آن حواله می دهند و توصیف های چندش آور از این حرکت می کنند.
این حرکت، این گفتار، این طرز فکر ؛ اینطور القا و وانمود می کند که بی حرمت کننده ترین، بی آبروکننده ترین و غیرقابل تحمل ترین کار با یک آدم آن است که به او تجاوز جنسی شود؛ و نتیجه اش هم این می شود که تجاوز جنسی یا حتا تهدید به آن، هم راه خوبی برای رسیدن به هدف است (تسلیم، اعتراف، همکاری و ...) و هم فرد تجاوز شده در هردو حال قربانی است، چه موضوع را فاش کند و چه نکند.

پس جناب روشنفکر و مبارز! لطفن برای دهن به دهن شدن با جناب کیهان یک راه کمی پیچیده تر و خلاقانه تر پیدا کن اگر نمی خواهی در تجاوز آنان به اینان شریک باشی. همان کاریکاتورت را بدون نقطه اضافه بکشی بسیار هم عالی است

نان آوران

2010-03-01T16:09:00.001-05:00

چه تلخ و ناراحت کننده! یک زن روزنامه نگار، که فکر نکنم در نان آوری خانه سهمی کمتر از شوهرش داشته باشد نوشته :

"...حس عجیبی داشتم امروز بعد از توقیف اعتماد وقتی داشتم می امدم خانه شبیه مردهایی بودم که دارند دست خالی بر می گردن خونه و زن و بچه اشون منتظرشونند..."ا

پ.ن. این پست فقط جنسیتی نبود، بحث کم درامدی روزنامه نگاران هم هست که وقتی زن و شوهر در یک خانواده هر دو روزنامه نگار باشند توقیف نشریه و بیکاری هردو دردناک تر است.

دشمن

2010-03-01T00:26:00.000-05:00

در این لحظه (ساعت 9 صبح روز دوشنبه):
چهار خبر/گزارش، پشت سر هم در بخش " محبوب ترین " ها در سایت سازمان ملی جوانان، اینها هستند:

اختصاص اعتبار سازمان ملی جوانان توطئه های دشمن را خنثی می کند

مقابله با جنگ نرم دشمن تحسین برانگیز است

اختصاص اعتبار سازمان ملی جوانان راهی برای مبارزه با استکبار جهانی است

ضرورت آگاهی جوانان از جنگ نرم دشمن

بختک

2010-02-23T23:33:00.000-05:00

دیروز- آرایشگاه زنانه- شمال تهران:
زن اول: دیشب بختک افتاده بود روم نمی تونستم نفس بکشم .خیلی ترسیدم
زن دوم: من شنیدم روی زن های شوهردار نمی افته که!
زن سوم: شب ها که می خوابی قرآن بگذار بالای سرت و ذکر بگو.
زن اول: تا حالا فقط دو بار اینطور شدم، یک بار بعد از عروسیم بود یک بار هم موقع زاچی (بعد از زایمان)
زن چهارم (خطاب به زنی که پیشنهاد قران گذاشتن داده بود): تو فکر می کنی شیطون چه جوریه؟ دختر فلانی می گفت قران هم بالای سرش بود ولی صدای پای شیطونو می شنیده که پاشو از روی قرآن بلند می کرده و می افتاده روش.

پ.ن. این توضیح مختصر هم در ویکی پد یاست که یکی از دوستان لطف کرده و لینکش را برایم گذاشته بودند.من جایی دیگر خوانده بودم که به حالات روانی و استرس های فرد هم بستگی دارد.

بند

2010-02-20T04:48:00.000-05:00

سیزده سال است (از وقتی دانشگاه قبول شدم و زندگی در خوابگاه را شروع کردم) که لباسی روی بند حیاط پهن نکرده ام؛ چون حیاطی و آفتابی نداشته ام؛ ولی باز هروقت باران می آید نگرانم که لباسی روی بند نباشد.

بیانیه اعتراضی زنان و مردان برابری خواه: نگذاريم لايحه ضد خانواده در مجلس به تصويب برسد

2010-02-16T13:51:00.000-05:00

بیانیه ای در اعتراض به دو ماده ضد انسانی و ضد زن یعنی "تسهیل چندهمسری مردان" و " تعیین سقف مهریه" با امضای بیش از هزار تن از فعالان حقوق زنان و حقوق بشر منتشر شد.
برای امضای بیانیه می توانید به این آدرس مراجعه کنید

هم میهنان عزیز؛ زنان و مردان برابری خواه و عدالت جو
کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس شورای اسلامی، در اقدامی عجولانه و نابخردانه مواد 23 و 25 لایحه به اصطلاح «حمایت از خانواده» را با اعمال تغییراتی بی فایده و غیر موثر برای حمایت از نهاد خانواده، به تصویب رساند. این لایحه، نه تنها از قانون 35 سال پیش یعنی قانون مصوب سال 1353 بسیار عقب تر است، بلکه قصد دارد چندهمسری مردان را قانونی کند. براساس لایحه جدید، اگر زنی مبتلا به بیماریهای صعب العلاج شود، یا شش ماه از خانه غیبت کند، یا حتا اگر به طور نمونه به دلیل صدور چک بلامحل زندانی شود، شوهرش می تواند همسر تازه ای اختیار کند. در حالی که در شرایط عکس آن، زن حتی حق طلاق هم ندارد.
این اقدام در حالی صورت گرفته است که ارائه این لایحه توسط دولت وقت به مجلس، در تیرماه 1386، اعتراض گسترده مدافعان حقوق زنان و همچنین دیگر مدافعان مدنی حقوق برابر و سلامت خانواده را به همراه داشت.
محور اعتراضات این لایحه دو ماده 23 و 25 بود که اولی، به مردان امکان می داد که بدون اطلاع و اجازه همسر خود، همسران دیگری اختیار کنند و دومی، نيز در ابتدا براي مهريه زن ،‌ ماليات تعيين كرده بود و اخيرا با حذف ماليات بر مهريه ‌‌،آنرا به متعارف و غير متعارف تقسيم نموده است و بدون تعيين ملاكي براي اين امر‌، عملا امكان استفاده از تنها ابزار قانوني زنان براي طلاق را محدود كرده است. در واکنش به کلیات این لایحه ضد زن، کنشگران جنبش زنان و مدافعان حقوق برابر، اعتراضات گسترده ای را سامان دادند.
آنها با توزیع بروشورها، نوشتن مقالات و انتشار بیانیه ها، اطلاع رسانی وسیعی را تدارک دیدند. نتیجه این اعتراضات تشکیل «ائتلاف بزرگ نه به لایحه ضد خانواده» در سال 87 بود که با مشارکت طیف گسترده ای از کنشگران جنبش زنان تشکیل شد. فعالان این ائتلاف، توانستند از راه های مختلف، همچون جمع آوری امضاء، ارسال پیامک و کارت پستال های اعتراضی «نه به لایحه»، حضور در دفاتر نمایندگان، و همچنین حضور اعتراضی در مجلس شورای اسلامی، صدای اعتراض زنان را به گوش نمایندگان مجلس برسانند. سرانجام، موج این اعتراضات گسترده، منجر به حذف مواد 23 و 25 شد.
در فضای ایجاد شده پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری، مجددأ گروهی از نمایندگان مجلس در اقدامی فرصت طلبانه و زن ستیزانه با حمایت حامیان خود و در شرایطی که کوچکترین اعتراض توسط دانشجویان، معلمان، کارگران و روزنامه نگاران منتقد نسبت به نقض حقوق شهروندان با ارعاب، دستگیری و محاکمات غیرعادلانه همراه بود، تصمیم به تصویب لایحه به اصطلاح حمایت از خانواده را گرفتند تا بار دیگر بر پیمان خویش در جهت تصویب قوانین تبعیض آمیز بر علیه زنان تداوم بخشند.
هم میهنان عزیز
اقتدارگرایان مردسالار می خواهند در حاشیه بحران سیاسی موجود، بی سر و صدا و فرصت طلبانه میخ قوانین تبعیض آمیز علیه زنان را بر تن برابری خواهان و حامیان عدالت این سرزمین محکم تر بکوبند. پیش از این نیز در مقاطع حساس سیاسی، بارها مطالبات زنان در سایه سنگین منازعات کلان سیاسی به حاشیه رانده شده است. در سال های نخستین پس از انقلاب سال 1357 نیز، خواسته های بر حق زنان به بهانه منازعات سیاسی به عقب رانده شد؛ قانون حمایت از خانواده ملغا شد، حق انتخاب نوع پوشش از زنان سلب شد، زنان از قضاوت و ریاست جمهوری محروم شدند، مجازات سنگسار در قانون مجازات اسلامی گنجانده شد، و مجوز قتل ناموسی در قالب قاعده فراش به مردان داده شد. با این احوال، جنگ و بحران سیاسی بهانه ای شد تا زنان این سرزمین مهر سکوت بر لب زنند و به خانه ها رانده شوند. درحالی که علیرغم تمامی این اقدامات و تصمیم به خانه نشین کردن زنان، دختران و زنان آگاه توانستند "هویت" خود را با "حضور"شان در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی و در جامعه به اثبات رسانند.
اینک، تلاش مجدد قانونگذاران، برای بازگرداندن غیر قانونی مواد حذف شده 23 و 25 که مربوط به تعدد زوجات و تعیین مالیات بر مهریه و تقسيم آن به متعارف و غيرمتعارف است؛ حکایت از لجاجت آنها در برابر خواسته های بر حق زنان این سرزمین دارد. محدود کردن زنان در استفاده از مهریه که تنها راهکار موجود برای جبران نابرابری های حقوقی آنهاست و برقراری شروط مبهم دهگانه برای ازدواج مجدد مردان، که زمینه وسیع سوء استفاده آنان را فراهم می کند، در شرایطی که زنان حتی از حق طلاق در صورت ازدواج مجدد مردان برخوردار نیستند، چیزی جز نادیده انگاری مطالبات زنان و برخورد تلافی جویانه با حضور عدالت خواهانه آنها نیست. گویا زنان که در جنبش سبز، به دلیل وجود فشارهای چندگانه در زندگی فردی، اجتماعی، و سیاسی بار دیگر به گونه ای آشکارتر، به عنوان کنشگر مستقل سیاسی وارد میدان شده اند و خوی حق طلبانه و به دور از خشونت به مبارزات مردمی بخشیده اند، مستحق تنبیهی جانانه اند. غافل از آنکه، این کنشگران دیگر حاضر به پذیرش نابرابری قدرت، چه در حوزه عمومی و چه در حوزه خصوصی، نیستند. از افرادی که به نام نمایندۀ ملت بر کرسی نمایندگی مجلس تکیه زده اند و تاکنون نیز اقدام مؤثری برای جلوگیری از تصویب لایحۀ ضد خانواده انجام نداده اند، می خواهیم اجازه ندهند با تصویب این قانون ننگ نابرابری قانونی دیگری به نام آنها رقم خورد.
ما، "جمعی از فعالان حقوق زنان و مدافعان حقوق برابر" با امضای این بیانیه، اعتراض خود را به تصویب لایحه "تخریب خانواده" به ویژه مواد 23 و 25 آن اعلام می داریم و خواهان به رسمیت شناختن حقوق انسانی زنان از طریق به تصویب رساندن قوانین برابر جنسیتی در مجلس هستیم. همچنین از همه زنان و مردان عدالت طلب ایرانی نیز می خواهیم تا با امضای این بیانیه، مخالفت خود را نسبت به این تبعیض آشکار بیان کرده و مانع از نهادینه شدن ستم دیگری بر زنان شوند.

بیست و دوی بهمن در مشهد

2010-02-11T15:46:00.000-05:00

- خواهر زاده ام که در یکی از دبیرستان های دخترانه وابسته به آستان قدس رضوی درس می خواند می گفت مزایای مختلفی مثل اردو و بلیط استخر و سینما از چند روز قبل به شرکت کنندگان در راهپیمایی امروز وعده داده شده بود. البته در آخر خودشان تعدادی را برای شرکت در راهپیمایی انتخاب کرده بودند.

- از آنجایی که در میدان تقی آباد مشهد (که محل اعلام شده توسط سبزهای مشهد بود) حدودن 20 سبز حضور داشتند و بیش از 100 نیروی پلیس، بنابراین می شود گفت امروز پنج پلیس مخصوص من به میدان تقی آباد مشهد آمده بودند که باعث افتخار و مباهات است. دستم را که به طرف کیف یا موبایلم می بردم ده جفت چشم بهم خیره می شد. سکوت محض بود و گرچه خیلی دلمان شعار و اعلام حضور می خواست ولی نگاههایی که با مردم و با پلیس ها رد و بدل می کردیم گویای همه چیز بود و برای امروز کافی بود.

پیشنهاد سازنده

2010-02-02T01:21:00.000-05:00

برای پر کردن مساجد همه شان را به اینترنت وایرلس مجهز کنید

لطفن "هرشب تنهایی" را نبینید

2010-02-01T15:13:00.000-05:00

وظیفه شرعی خودم دانستم که از این وبلاگ ناچیز در برابر غول صدا و سیما و تبلیغاتش استفاده کنم و بگویم حتا فکر دیدن فیلم "هر شب تنهایی " را به ذهنتان راه ندهید چون احتمالن مزخرف ترین فیلمی خواهد بود که دیده اید و در این وانفسا که بدبختی و حال گیری از در و دیوار می بارد آدم عاقل با دست خودش اعصابش را خط خطی نمی کند و
پول بی زبان را صرف همچین اثر افتضاحی نمی کند. بازیگران محبوب من، حامد بهداد و لیلا حاتمی واقعن ناامیدم کردند و فهمیدم هر بازیگر فوق العاده ای هم می تواند بازی لوس و تصنعی انجام دهد.
موضوع فیلم هم که تکراری و دستمالی شده بود و فکر نکنم حتا برای قشر مذهبی هم جذابیتی داشته باشد.
داستان دو عاشق و معشوق که یکی به زودی می میرد؛ یک بار می شود اثری ماندگار و گیرا مثل "داستان عشق" یا همان "لاو استوری" معروف، یک بار هم می شود "هر شب تنهایی" که حتا در یک صحنه هم اشکت را در نمی آورد و به جای اینکه دعا کنی که معشوق بیمار نمیرد، منتظری ببینی قرار است طی چه فرایند مضحکی معجزه آسمانی صورت بگیرد و شفا پیدا کند.

مجید توکلی در کلاس زبان فرانسه

2010-01-26T05:25:00.000-05:00

این خانم معلم کلاس فرانسه ام وقتی می خواهد افعال یا ضمایر مذکر و مونث را بگوید برای مردها به سیبیل های فرضی روی لبش اشاره می کند و برای زن ها ادای روسری را در می آورد و اعصاب من را خراب می کند. امیدوارم زودتر یک نشانه بهتری پیدا کند یا دو تا کلمه زن و مرد را به بچه ها آموزش بدهد، وگرنه مجبورم دفعه بعد که ادای روسری دراورد ازش بپرسم واسه مجید توکلی هم این فعل به کار می رود؟

برادرم حجابت!ا

2010-01-25T06:42:00.000-05:00

این پست و سپس این پست را بخوانید وگرنه نیم عمرتان بر فناست!ا

ادعا ادعا*

2010-01-24T00:39:00.000-05:00

این کارتون فیروزه مظفری یک شاهکار است! تا حالا طرح یا کارتونی ندیده ام که به این خوبی رابطه زنان و حقوق زنان در ایران را با حکومت اسلامی نشان دهد.
نکته اش این است که فقط حجاب تحمیلی بر زن را نشان نمی دهد بلکه نشان می دهد با ادعای آزادی و کرامت زن راه دهان و گلوی او را بسته اند و دارند خفه اش می کنند. می گویند "حجاب مصونیت است نه محدودیت" و می گویند ما با اجرای احکام اسلام در این حکومت، زنان را به برابری رساندیم و با حجاب "اجباری"او را "آزاد" کردیم و به او کرامت دادیم ولی در واقع همه اینها برای خفه کردن و خاموش کردن صدای زنان بوده است.

به آخرین شاهکار حکومت جمهوری اسلامی توجه کنید:
" در روز 15 فوریه، شورای حقوق بشر سازمان ملل، وضعیت حقوق بشر ایران را مورد بررسی قرار خواهد داد. برای این جلسه، دولت ایران از قبل، گزارش خود را ارسال کرده است. امروز که گزارش را می خواندم متوجه شدم لایحه حمایت خانواده، در آن گزارش به عنوان یکی از مصادیق تلاش دولت برای پیشبرد حقوق زنان معرفی شده است. هیچ توضیحی هم در مورد لایحه داده نشده. متاسفانه در گزارش غیردولتی ها و همینطور مکاتبات گزارشگر ویژه خشونت علیه زنان هم که در آن جلسه مورد استناد قرار خواهد گرفت، اثری از توضیح ماهیت واقعی لایحه نیست" **.
و به این ترتیب لایحه ای شده مصداق تلاش دولت برای پیشبرد حقوق زنان، که می گوید لطفن آقایان در اسرع وقت حق این ضعیفه ها را کف دستشان بگذارید و چهار تا چهار تا زن بگیرید(یا لااقل چماقش کنید بر سر زنان) تا اینها هوس های خام نکنند و دنبال حق و حقوق شان نروند! لایحه ای که از یک طرف می گوید زن باید تمام و کمال در اختیار مرد برای بهره کشی جنسی باشد و از آن طرف مهریه را که در مقابل این معامله به زن تعلق دارد از زن می گیرد.

* نام یکی از ترانه های آبجیز
** به نقل از شادی صدر